fbpx De Wilde, Johan | croxhapox

De Wilde, Johan

juni 1999. crox 98, TIPS solo project & publicatie croxcard Nr 20
november 2003. crox 110, BASICS (een tekening)
juni 2005. crox 145-I, BASICS 2
april 2006. crox 145-II, sequel BASICS 2 (Abdij Maagdendale)
mei 2006. crox 178, La belle au bois dormant (solo project)
publicatie crox-boek NR 2, PARTICLES
publicatie croxcards Nrs 29 & 30
oktober 2006. BRAINBOX1 unit 3. trio met Ward Denys en Peter Morrens
april 2007. VERZAMELWOEDE (Abdij Maagdendale)
april-mei 2009. ZENNESTRAAT 17 (Brussel)

croxcard 20 Johan De Wilde
crox-card 20 (1999), een werk uit 1995

Het eerste crox-project van Johan De Wilde, een van de laatste projecten in het huis in de Aannemersstraat, combineert tekeningen, foto's en Tips, een mailart project. Op de bovenverdieping of beletage is er simultaan een project van Larry Krone. Een half decenium later treedt JDW toe tot het crox-bestuur, na een tweede crox-solo, en neemt ook de taak van hoofdredacteur. Bestuurslid van 2006 tot eind 2011.

RUWE BOLSTER - Recensie van Edith Doove over de projecten van Larry Krone (crox 97) en Johan De Wilde (crox 98), De Standaard, 9 juni 1999: --- Na al dit handwerk doen de tekeningen van Johan De Wilde op het eerste gezicht aan kruissteekpatronen denken. In de kelderverdieping van Croxhapox toont hij een deel van de reeks tekeningen waaraan hij nu al zo'n zes jaar werkt.
Het uitgangspunt is een vierkant van 50x50cm. Daarop toont hij een inventaris van vaststellingen aan de hand van landschappen, gebruiksvoorwerpen, architectuur en stillevens. Al die beelden vertrekken van een minutieus uitgewerkt basispatroon, waarop De Wilde tijd en zijn herinnering loslaat. Stuk voor stuk hebben deze afbeeldingen een sterk autobiografische achtergrond. Het onderzoek naar de plaats van het zelf komt ook tot uiting in een mail art-project waarvoor De Wilde naar alle landen van Europa een brief aan zichzelf verstuurde. De bizarre tips die De Wilde in zijnbrieven opneemt, keren onverrichter zake terug, omdat zijn Gentse adres in het buitenland uiteraard onbekend is.

PARTICLES, crox-boek NR 2 (mei 2006) is het eerste dat helemaal aan de crox-format beantwoordt op één enkel te verwaarlozen detail na. 'In dit boek,' stelt de kunstenaar, 'staan opmerkingen die ontstaan in de periferie van mijn tekeningen' - letterlijk: het zijn korte notities die hij tijdens het methodische en intensieve tekenwerk op papiertjes krabbelt. Iets over zijn manier van werken bijvoorbeeld: Het raster is vergroeid met het zogenaamde beeld. Ongeveer zoals dat met de craquelures op een paneel het geval is. De lijnen die het raster vormen, duiden op ruis, storingen. Gedachten, herinneringen, beeldvorming worden erdoor bepaald. De technisch onderlegde mensheid verwijdert korrels en lijnen uit beelden. De werkelijke storing zit in de beeldvorming op zich. Een onbeholpenheid: de onmogelijkheid als som van de mogelijkheden.' (op. cit. p.62)

Crox 178, La Belle au Bois Dormant, het tweede solo project van JDW (mei 2006), valt samen met projecten van Lucia Penninckx (crox 179) en Alda Snopek (crox 180). Simultaan met het project is er de release van het tweede crox-boek en twee croxcards, 'Oslo' en 'Untill Death Do Us Part'. Naast foto's en tekeningen (het reguliere werk) toont JDW dit keer ook een tot film gemonteerde reeks van circa 350 in Oslo gemaakte foto's. Tijdens twee opeenvolgende wandelingen legt hij het volledige traject van de Akserselva af, deels ter linker- deels ter rechteroever, eerst vanuit het stadscentrum naar de bron, dan helemaal terug van bron naar monding. Met de Neckar te Trier was het scenario wellicht niet helemaal hetzelfde geweest: de Akerselva, een riviertje van bescheiden komaf, heeft een vlakbij Oslo gelegen meer als brongebied, stroomt vervolgens zuidwaarts om de eigenlijke stadskern heen en mondt uit - nadat het eerst gedurende enige tijd onder fabrieksterreinen doorstroomt - in een zuidelijke fjord. Vincent D'Hondt componeerde een 40 minuten durende score die het filmische karakter van de diaprojectie benadrukt.

croxcard 29 Johan De Wilde

crox-card 29 (2005), Oslo (foto vanuit een vliegtuig, tijdens het landen)

Tijdens de eerste editie van BRAINBOX (herfst 2006) is het de derde unit - Ward Denys, JDW en Peter Morrens - die het eigenlijke brainbox-proces opengooit. Het is de eerste unit die met een gezamenlijk werk op de proppen komt.

100_2711IMG_9616IMG_9826
brainbox unit 6 (2006)

Uit Tot nu was alles in orde (Hans Theys, Over Vorm (2009), blz. 383: 'Halverwege een bundel brieven die Johan De Wilde mij tussen augustus 2008 en juli 2009 heeft geschreven, vertelt hij een parabel over drie kunstenaars, die op een geïsoleerde plek beschikken over een stapel A4-bladen en een potlood. De eerste maakt een verbluffend anatomisch portret, waarbij hij de lichamen en hoofden van zijn kompanen verwisselt, de tweede maakt met het overblijvende papier een sculpturale installatie en noemt die 'The End Of Art As We Know It' en de derde legt het potlood op de tafel en slaagt erin de twee anderen te laten nadenken over de beelden die hij eventueel zou kunnen maken en over de beelden die daardoor in hun hoofden zouden kunnen ontstaan. De voorbije jaren werkt de kunstenaar Johan De Wilde vooral als de derde kunstenaar.

De Wilde maakt voorwerpen die beelden in ons oproepen. Die voorwerpen zijn tamelijk plat. Ze bestaan voornamelijk uit okerkleurig karton, potlood en grafiet. Het zijn mooie voorwerpen. De kunstenaar omschrijft ze als 'mogelijkheden', omdat hij zich moeilijk kan losmaken van de gedachte dat ze anders hadden kunnen zijn, maar vooral omdat ze beelden willen mogelijk maken, in plaats van ze op te dringen.'

croxcard 75 Johan De Wilde
crox-card 75 (2008), memento vivere, 2005