fbpx Tarkovski, Arseni | croxhapox

Tarkovski, Arseni

Vader van Andrej Tarkovski. In het gastenboek figureert een door Edwin Carels vertaalde en door de auteur gehandtekende vertaling van Het Midden der Wereld.

Ik ben een mens, het midden der wereld,
Myriaden cellen diep in mijn aarde,
Evenveel sterren voor mij in de lucht.
Ik lig ertussen, languit op mijn rug:

Tussen twee oevers het eenmakend water,
Een zonnestelsels verbindende brug.
Ik ben Nestor, een fossiel kroniekschrijver,
Een Jeremias van komende tijden,

Kalender en uurwerk hou 'k in de hand,
Ik zweer als tsaar naderig bij 't voorbije,
Uitgestrekt naar de toekomst, zoals Rusland.
Over de dood kan geen dode meer weten

Dan ik weet, ik het meest levende wezen.
En kijk, -verduiveld!- een vlinder lacht
Mij uit, zoals de meisjes gekscheren,
Als een kleine, ragfijne gele vlag.

Arseni Alexandrovich Tarkovsky (1907-1989), vader van Andrej Tarkovsky, leer ik uit Wikipedia, is one of the great 20th century Russian poets.
Het meest opmerkelijke is dat hij op de vertaler lijkt.

oefening(1)

Ik ben het middelpunt van de wereld, een mens.
Honderdduizend cellen diep in mijn aarde
en honderdduizend boven me, hoog in de lucht.(2)
Ik lig tussen beide in, op m'n rug.

Tussen die oevers is een stroom van dingen, het vloeit samen
onder het zonnestelsel van een smalle brug.
Ik ben oud, een fossiel, ik schrijf van voorbije dingen,
knaag aan wat komen moet.

De kalender en het uurwerk zeggen wat ik weten moet.
Als een tsaar, nederig, hou ik vast aan dingen. Vladivostok.
In wat komt, is een onmetelijk gebied
en over de dood kan geen dode spreken

en meer weten dan ik weet. Ik, het meest levende wezen.
Godverdomme... een vlinder lacht,
lacht mij uit, zoals meisjes lachen en gekscheren:
een kleine, ragfijne en gele vlag.

(1) Een improvisatie op de vertaling van Edwin Carels.
(2) Alternatief: hoog in de eeuw.