encyclopedie

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Nicolas Leus, WAADRUIM : LEGENDA, crox-book Nr 7 (2007). 90pp.1

1 et cetera - descriptive utterance (rather euphonic) - sitting pit - buxus (to be worked on) - paper base (many-layered) (damaged) - covered waiting room with a veiw (nocturne op. 33 n° 1 by Ravel) - intervention limiting space - undergrowth / shrubbery / summer flower - mole heap - unicity (to contemplate) - underside (midnight blue) - shadow of a table with white and green stripes - echo pit  - disgust (floating) (hedonistic)
/all references to places are marked '1'/

A turn of phrase (bittersweet) - rather less - point of saturation (floating) - interstices with midday mist - recording of the 'sonatas and interludes for prepared piano'  by John Cage - at the point of vanishing - ramp (functioning in both directions)
/all references to places are marked with the letter 'A'/

 

1'WAADRUIMTE' is a neologism that literally translates as 'space to wade through'. It is also sound very similar to 'laadruimte' i.e. the hold of a ship. 

Brainbox quotes: La seule vérité, c'est qu'il y a d'autres vérités: If one thing is true, everything is true.
Uit een gesprek met Grégory Decock.
van noteert de zin in de GM-identiteitspas van Grégory: La seule vérité, c'est qu'il y a d'autres vérités.

Er is geen waarheid, alles is waar. Waarheid is een gedrochtelijke verkramping. Dat slechts 1 ding waar zou kunnen zijn, wordt door alles tegengesproken en nog wel het eerst door die ene waarheid zelf. Het is een bouwwerk van niets, het niets dat geduldig wacht, het wacht net zo lang het wachten moet, het wacht tot niets anders wachten kan. 

Wafel- & pannekoekenbak op zondag 23 februari 2014. Dries Douibi verzorgt de wafelbak.

Signos de Admiracion (1992). Niet uitgevoerd project. Het projectvoorstel van MW, die op dat moment door Fortlaan 17 vertegenwoordigd wordt, is het enige, als ik het me correct herinner, dat we bijsturen door een alternatief voorstel te formuleren. Dat zorgt voor wat extra temperatuur, er zijn wrijvingen, wat tijdens de barre wintermaanden op Beverhoutplein 7 lekker meegenomen is.

New York curator. Makes the selection for NEW AMERICAN STORY ART (crox 205, April 2007), a group project with works by Edward Monovich, Nate Larson, William Powhida, David Kramer and Jim Torok. David Kramer is the only artist who also comes to Belgium.

Angeli Marc (Liège) - Schilderkunst Hedendaags Belgisch (1997)
Couturier Michel (Liège/Brussel) - solo project november 2009 - FIGURES, croxboek nr 15 (2009)
Dutrieux Daniel (Liège) - Signos (1992) - maquette
FLUX news Waalse tegenhanger van H-art. Het eerste nummer dat in croxhapox te verkrijgen is dat met Tuymans op de cover, nr54 (janvier-fevrier-mars 2011).
Franck Yannick - project ism Antoine Van Impe & Marie Zolamian (2007) - concerten in 2007 en 2008 - verhuist in 2009 van Luik naar Gent - lid van het door Grégory Decock opgerichte GM
Idiosyncratics - label van Yannick Franck
Lezaire Christophe (Tournai) - crox 146, solo project (juni 2006) - croxcards 39-47-48
Pussemange Buitenverblijf, vlakbij Orval, van een van de crox-medewerkers.
Saison Vanaf herfst 2007 wordt voor de drankvoorraad samengewerkt met het Gentse Melanie's World (Patershol) en hebben we naast Orval, Karmeliet en Rochefort ook enkele saisonbieren uit de streek rond Ath en Turpe op de kaart: Dupont, Voisin en Gouyasse.
Van De Kerckhove Peter (Spiere) - crox 5, solo project (1990) - schilderijen
Van Impe Antoine (Liège) - project ism Yannick Franck & Marie Zolamian (2007)
Y.E.R.M.O. - muziekgroep van Yannick Franck
Zolamian Marie - project ism Antoine Van Impe & Yannick Franck (2007) - geboren in Libanon, Armeense roots, woont en werkt in Luik

The Walrus, crox-card 130, een werk van Alejandra Hernandez.

1. Parafrase op een gedicht van Drummond De Andrade (1989) - uit zelfde periode als het in de En Passant catalogus opgenomen 'De bedoeling van het licht van elektrieke palen'. Auteur: van.

En als ik langzaam liep,
vadsig, burgerlijk,
als ik langzaam liep
de lange weg
helemaal tot het eind,
er is een restaurant,
ik tel wat ik bij heb,
het wordt geen bargoens festijn,
de muntjes tikken in m'n broekzak,
ergens in een kleerkast heb ik een biljet van twintig
besef ik,
er zijn straatleggers aan het werk,
ik wandel tussen de stenen door,
wat voel ik me hebberig vandaag,
vadsig, burgerlijk,
hier is illusie aan het werk,
glimlachend passeer ik de koeien en het landschap, lanen en kerkjes,
een biljet van twintig laat je niet zomaar liggen,
god en ik zag een steen over het hoofd,
wat een complex landschap van huizen als keien,
k hoor het zingen van vrouwen en verre meisjes,
ik hoor het tikken van het pasgeld
en ik tel wat ik bij heb

2. Het wandelparcours van het En Passant project (1991) start in de Sint-Pietersnieuwstraat. Locatie 1 is Backstage. Locaties 2 tot 4 bevinden zich in dezelfde buurt - het werk van Marc De Roover in een kledingzaak (Sensa, intussen sinds een eeuwigheid opgedoekt), dat van Hugo De Leener vlakbij Musicman, dat van Renee Lodewijckx enkele stappen daarvandaan. Via Pollepel- en Savaanstraat gaat het richting Nederkouter en vervolgens naar de Veldstraat. Hier is de vijfde locatie, Fnac, waar Luc Gobijn in de vitrine een fallisch object heeft uitgestald. De rest van het parcours begint in Onderbergen op een boogscheut van de Veldstraat. Het werk van Guy Bleus is in de etalage van Drukkerij Imschoot, op dat moment in Onderbergen, van Johan Van Geluwe is er een genadeloos mooie ingreep in de vitrines van het Poëziecentrum. Van hieraf kan men de waterkant volgen of de Veldstraat nemen, de volgende locatie is namelijk Korenmarkt 1, hier is het Club-filiaal, een mainstream keten waar Rudolf De Greef een spitsvondige ingreep uitvoert. Vervolgens gaat het via de Groentenmarkt en voorbij het Gravensteen naar de etalage van Avalon, een vegetarisch restaurant, locatie waar Edwin Carels een instalraam maakte. Om de hoek is een steegje en dringt men binnen in het Patershol. Hier zijn meerdere locaties. In de Hertogstraat op huisnummer 17 een diaprojectie van de Nederlandse kunstenaar Willem Buijs; in Oudburg locaties met werk van Gombeer en Van Akoleyen, in een zijstraat de ingreep van Jules De Ranter en in Sjapoo, een hoedenwinkel, de interventie van Nora De Rudder. Vandaar gaat het naar een pand in de Ottogracht waar Sjoerd Paridaen en Erik Lagrain de kamer op het gelijkvloers van huisnummer 21 met was hebben ingevet. Via de Baudelostraat belandt men in de Serpentstraat voor de etalages van De Schaar. In dezelfde buurt is ook de locatie waar Philippe Flachet aan het werk ging. Het traject maakt een ommetje via de Belfortstraat (een werk van Wouter Cox) en Onderstraat 26 (een werk van Willo Gonnissen) en eindigt in de Hoogpoort. Cirque Central is de laatste locatie van het traject.

3. Open Deuren, buurtproject (1996). Het wandelparcours (voor wie de nummering van de locaties respecteert, van 1 tot 94) begint in de Aannemersstraat. De etalage van krantenwinkel De Griffel is de eerste locatie. Een eind verderop bevinden alle locaties zich ter linkerzijde, ook Aannemersstraat 54, de croxruimte. Hier neemt de wandelaar rechtsaf: hij of zij neemt de Bouwmeesterstraat. Aan het eind van de Bouwmeesterstraat zijn er enkele alternatieven: in de Scheldestraat, in het verlengde van de Bouwmeesterstraat zelf en een eind terug voorbij het hoekpunt - waar men weer in de Aannemersstraat belandt - hier zijn een aantal afgelegen locaties. Aan het zuidelijke punt van de Scheldestraat gaat het via de Wolterslaan naar de Nijverheidsstraat waar zich de meest noordelijke locaties bevinden. Vandaar gaat het via de Schilderstraat en de Toekomststraat naar het begin van de Aannemersstraat.
Kunstenaarstraat en Beeldhouwersstraat zijn de enige straten in de buurt die niet in het project voorkomen.
Alle straten op twee na bevinden zich op het grondgebied van Sint-Amandsberg. De Nijverheidsstraat (westelijk) en de Wolterslaan (zuidelijk) bevinden zich op het grondgebied van centrum Gent. De buurt is het meest zuidelijke deel van Sint-Amandsberg.
Locatie 94 is non communicable: Galérie Gerald, de wandelende galerie.

4. Van de tweede crox-locatie (Aannemersstraat 54, 1994-2000) naar de derde crox-locatie (Lucas Munichstraat 76/82) is het een korte wandeling. Beide locaties bevinden zich in hetzelfde stadsdeel: Macharius-Heirnis.

5. Wie zich bvb aan het Belfort bevindt en op wandelende of stappende wijze naar de Lucas Munichstraat wil, neemt eerst de Belfortstraat tot aan Sint-Jacobs. Aan het rondpunt neme hij of zij de eerste afslag, Steendam. Voorbij de brug over de Leie volge men de waterkant. Er is een yachthaven. Er staan bomen. Aan het tweede brugje, dit keer niet over de Leie maar over een kanaaltje dat verderop aansluit op de Gentse haven - gaat men rechtsaf, over het brugje. Men negere de Schoolkaai. De eerstvolgende straat is de Lucas Munichstraat. Hier gaat men linksaf. Een eind verderop ter linkerzijde, er is een gemoderniseerd beluik. Hier is de croxruimte. Het is een korte wandeling.

6. De corridor tussen hal en offside (brainbox, backspace) is 21m lang. Naar de materiaalstock - of schuifdeurstock - stappen en daarna opnieuw naar de hal maakt 42m. Maakt 52m als betreffend persoon bijvoorbeeld een van de Sony beamers gebruiken wil. Ten opzichte van de deuropening van de schuifdeurstock bevindt het videomaterieel zich helemaal achterin de stockruimte.
Laten we voor heen en terug hal-stock-hal 50m als gemiddelde nemen. Op een drukke dag doet de materiaalmeester, de klusjesman, een kunstenaar of de artistiek directeur gauw minstens 10 keer die afstand. Dit maakt 500m. Aangenomen dat de klusjesman slechts twee dagen in de week in croxhapox bezig is maar net vanwege zijn taken de hele tijd door tussen hal en stockruimte heen en weer te stappen heeft, a rato van het gemiddelde van 10 keer, twee keer 500m, maakt dit 1 kilometer. In de veronderstelling dat hij dit niet elke week doet maar elke maand slechts 6 dagen, komen we op 3 kilometer. Redelijkerwijs valt aan te nemen dat hij dit het hele jaar door doet aangezien er nu eenmaal het hele jaar door klusjes op te knappen zijn. Na verloop van één jaar heeft de klusjesman, hoogstens door telkens heen en weer te stappen tussen hal en stockruimte een afstand van 36 kilometer afgelegd.

crox 446 (2013), Brainbox3 unit 1: Michaël Borremans, Miet Warlop en Hannelore Van Dijck. Ik zat in Avignon op een hotelkamer toen een mailtje van Miet binnenliep. Dat ze opeens geen tijd had. Ze had een productie in Zürich, schreef ze. In Zürich godverdomme. Op maandag, dag 1, is de groep niettemin voltallig. Michaël wist intussen ook al dattie in Leipzig verwacht werd. In Leipzig godverdomme. Ze beraadslagen. Michaël heeft een karretje in z'n garage staan, een DAF, bouwjaar 1974, het laatste jaar dat Van Doorne Automobielfabriek die auto produceerde. Cafe Costume had de oldtimer in Antwerpen op de kop getikt en Michaël had het beige vehikel zwart geschilderd, voor een promo-film. Michaël belt Cafe Costume. Ze stemmen er mee in dat het karretje in Brainbox terechtkomt en hiermee wellicht finalemente op het weinig benijdenswaardige statuut van schroothoop afstevent. Het crox-team snuffelt op internet om uit te zoeken hoe het met uitlaatgassen zit. Op dinsdag, één dag na de beslissing dat ze het karretje inbrengen, rijdt Michaël, bestuurslid van croxhapox nota bene, met de DAF van de Wittemolenstraat in Sint-Amandsberg naar het woonerf, wat uiteindelijk op één na de laatste rit van het karretje werd. Nog diezelfde dag reist Miet naar Zürich. Op zaterdag, de dag van de opening, vliegt ze van Zürich naar Brussel, neemt de trein naar Gent Dampoort en is net op tijd in croxhapox voor de geplande performance.

foto links: Miet aan het stuur van de DAF. Bouwjaar 1974. Rijdt door de 21m lange en 2m brede corridor. Michaël op het passagierszitje, Hannelore achterin. Twee handlangers sluiten de corridor af met een op maat gezaagd stuk plexiglas.
foto's ter rechtzijde: Uitstappen en wegwezen. Jelle (van het crox-team) en iemand van Cafe Costume filmen.
Foto's: Cristina Amelia.

brain box01-73brain box01-75brain box01-74brain box01-76

TVF art doc cinema. crox 289-4, October 2009. From 'Installation, Exhibition & Events Volume 126'. Warsubec, a project by Nick Ervinck. Documentary about the development of the project, the concise version.
Presentation 14, 2011, combines Exhibition Documentations by a.o. Dara Birnbaum, Leo Copers and Guillaume Bijl and an extended version of the Warsubec-docu.

2008. crox 276: MORETHANMUSIC. 3 and 4 October. Video-presentation by John Watts, frontman of Fisher Z at another time.
A dozen video clips each connected to a 'personalized song'. The songs, bespoke, are specific for one person.
4 October: solo concert, front room. John Watts' performance coincides with the first opening night of the second edition of Brainbox.

Lens Na Spinoza #3, maart 2015. Zaaltekst: 'The Parahernalia and False Friends projects contain 'inspirational objects' provided by different guest artists. Please use this index to discover whose items were used in the compositions exhibited today.' De index bevat objecten die door volgende kunstenaars aangeleverd werden: Nick Andrews, Jessie Brennan, Jacques Charlier, Anton Cotteleer, Joachim Coucke, Richard Deacon, Rik De Boe, Peter De Cupere, Benjamin Demeyere, Stefaan Dheedene, Marc De Blieck, Juan Duque, Nick Ervinck, Jan Fabre, Benoit Félix, Femmes Régionales, Christophe Floré, Järg Geismar, Joris Ghekiere, Inge Grognard, Karin Hanssen, Honoré d'O, Thomas Huyghe, Katrin Kamrau, Wannes Lecompte, Mark Manders, Renato Nicolodi, Giovanni Ozzola, Ria Pacquée, Valentin Ruhry, Egill Saebjörnsson, Geert Saman, Mira Sanders, Kelly Schacht, Lieven Segers, Bart Stolle, Zin Taylor, Koen Theys, Maarten Vanden Eynde, Marcel van Eeden, Johan Van Geluwe, Egon Van Herreweghe, Herman Van Ingelgem, Anne-Mie Van Kerckhoven, Koen Van Mechelen, John Van Oers, Angelo Vermeulen, Adriaan Verwée, Didier Volckaert, Bernhard Wilhelm en Dirk Zoete.
Wat in aangepaste versie nog een reeks biedt: Adriaan, Angelo, Anne-Mie, Anton, Bart, Benjamin, Benoît, Bernhard, Christophe, Didier, Dirk, Egill, Egon, Geert, Giovanni, Herman, Honoré, Inge, Jacques, Jan, Järg, Jessie, Joachim, Johan, John, Joris, Juan, Karin, Katrin, Kelly, Koen, Lieven, Maarten, Marc, Marcel, Mark, Mira, Nick, Peter, Renato, Ria, Richard, Rik, Stefaan, Thomas, Valentin, Wannes, Wim, Zin.

Het belang van wc-papier wordt onderschat en alleen als zodanig opgemerkt als de voorraad op is.

2003. Het eerste ontwerp levert een bijzonder statische website waar niet veel mee af te vangen valt. Veel meer dan een homepage heeft het niet.
2004. De Amerikaanse kunstenares CarianaCarianne (crox 118, april 2004) ontwerpt een site waarbij de letters van het negenletterwoord croxhapox de structuur van de site leveren. De site opent met een gimmick: het woord croxhapox verschijnt in schrijfmachineschrift en met het geluid dat daar bijhoort. Bij het aanklikken van een van de verschillende letters opent telkens een andere file. Ook de encyclopedie is er dan al bij. Laura van begint tijdens zomer 2004 aan het schrijven van het encyclopedische register. CarianaCarianne zorgt voor de updates.
2005. CarianaCarianne laat weten dat ze niet langer tijd hoeft om zich met de updates bezig te blijven houden. Samir Boudia springt bij en Lucia Saura begint aan het ontwerp van een nieuw site, waarvoor ze de door CarianaCarianne ontworpen site als uitgangspunt neemt. Er volgt een periode waarbij Lucia zich over de wekelijkse updates ontfermt. De situatie is niet ideaal. In 2009 wordt de taak aan Luc Pieters toevertrouwd. Opdracht is het ontwerpen van een multifunctionele en makkelijk te gebruiken website. Luc opteert voor een adminstructuur.
2010. Begin januari 2010 komt de huidige crox-site online. Vier personen houden er zich mee bezig: Luc Pieters (webmaster, onderhoud en optimaliseren functies), Marc Coene (beeldmateriaal), Laura van (updates tekstmateriaal) en Stefaan Van Ryssen (vertaalwerk).

activities taking place on Wednesdays:

11 February 2009: Robert Curgenven (AU) concert
11 March 2009: Johanna Van Overmeir, HIF performance
29 April 2009: De Overneming
6 May 2009: Boduf Songs & To Kill a Petty Bourgeoisie, concert organised by Morctapes
21 April 2010: students of 3rd bachelor painting KASK show their work
28 April 2010: Return To a Temporary Calm, Rudy Lycke & Lorenzo De Brabandere, performance
5 May 2010: Remember To Forget The Congo, final day of the performance by Adam Geczy

Alter ego of Jan Wiels and Vincent De Roder. crox 194 (Nov-Dec 2006), first crox solo for Wiels, and first crox solo for de Roder, and first WELD project tout court.
In Dutch ‘to weld’ translates as 'lassen': ‘to join two pieces of metal together permanently by melting the parts that touch’ (Cambridge p.1651). In the first edition of Collins Cobuild (p.1654) it reads: ‘1 If you weld two pieces of metal together, you join them, usually by heating the edges and fixing them so that they cool and harden solidly together’.  Cambridge as well as Collins Cobuild also mention: ‘to make separate people into a group who can work together succesfully’ (Cambridge), ‘if you weld people into a group, you join them together to form a united organization’ (Collins Cobuild).

Both artists appeared in several crox project seperately. Vincent De Roder participated in >Open Deuren (1996) at a location in Aannemersstraat; he then showed a series of quasi abstract marines. In 1998 he participated in crox 82, a mail art project. In 1999 crox-card NR 18.  First crox-project by Jan Wiels is the first edition of Basics 2 in 2005. In 2006: installation window. Both participate in the sequel to Basics 2 (April 2006).

Term die eind 2004 in het crox-jargon opduikt.

De crox-directie ziet croxhapox VZW niet als een galerij maar als een werkmodule voor jonge en actuele kunst.

De term wordt een van de basiselementen van het dossier Kunstendecreet, de definitie van croxhapox als een experimenteel laboratorium. >foto+

Notities van een werkvergadering c.1991. Aanwezig: van, Frank, Guido. Notulen van een van de eerste vergaderingen in de historiek van
croxhapox. Eén agendapunt: Signos de Admiracion. Locatie: Beverhoutplein
7, 9000 Gent.
subtiele consequenties: een les in grofheid
zullen kunstenaars uit binnen- & buitenland deze uitroeptekens?
zet dat in hetzelfde zinnetje
/zo/ zit dat toch wel logischer in elkaar
ik vind dat toch logischer: eerst de aankondiging dan de uitleg wat het is dan het thema
dat vind ik tamelijk essentieel als informatie
het is goed wat ik heb maar het is te lang(1)
-->dit is essentiëler
het is moeilijk aan het worden
we stappen af van de idee...
-->tot daar vind ik het 100% in orde
dan de uitleg de uitleg de concrete uitleg
er is zoveel te zeggen
in 2 zinnen tijd
dat zijn eenvoudige zinnetjes versta je
/en/ dat ze door kunstenaars gemaakt zijn is evident
dit is geen evangelie
en dan
als eerste... of zoiets
ik schrijf gelijk een naam
-->het is iets te lang
twee grote woorden bij mekaar
tijdens de zomer van...
ik vind het allemaal geen verbetering(2)
eigenlijk zitten we goed volgens mij zitten we goed
(schets: GDB, een portretstudie, stilo op ruitjespapier)
laat ons dat behouden
probeer het er op te krijgen
met een hoofdletter of niet?
ja moet moet zeker
wat zich in hoofd & hart van het publiek afspeelt
wat vind je van...?
het woordje verwijzen vind ik wel mooi
ik heb het over tekens
de links tussen (...) en (...)
signalen is dat nog wel nodig?
klopt het beeld eigenlijk wel
het zit dicht bij de essentie
een concreet beeld om een abstract gegeven /aan te duiden/
ik vind het wel goed
hoe kun je nu een ander
ge kunt niet intellectueel of artistiek gaan gebruiken
mentale pispalen
we zijn er
nog één dingetje
de gebruikelijke de klassieke
(verre van klassiek) de gekende
(het openbare verkeer/d/ denken)
het bestaande /kijk/
in het ritme mag hier en daar wel een adjectiefke staan
done undone alles is done
de intentie primeert
de intentie maakt het nieuw

tekst 1: Tegelijk plant zij een aantal openlucht tentoonstellingen: (...)(3) in de binnenstad van Gent(4)
daar zal in de zomer van 1992 /onleesbaar/(3)
als eerste in een reeks van 3 "paalprojecten"(5) wordt tijdens de zomer van 92 (in de gentse binnenstad) SIDA gerealiseerd, "uitroeptekens"(6) van signalen, artistieke signalen

tekst 2:(7) Tegelijk plant zij een /onleesbaar/ grootschalige projecten
in de binnenstad van Gent zullen Deze 'uitroeptekens' verwijzen : verticale /onleesbaar/ van
zullen in de Gentse binnenstad verrijzen als vert sign die als vertikale signalen het
het
menselijk verkeer /onleesbaar/ --> staan voor wat nooit in kaart
wordt gebracht: het flitsen van blikken, ideeën, stromen, /onleesbaar/
penseel vh toeval
parallel staan
als een figuurlijke verkeerssignalisatie functioneren doen werden ge(...)eerd: symbolen voor wat nooit in kaart werd gebracht:
het spiritueel verkeer tussen
de geografie van het
pas wat zich hoofd en hart afspeelt

tekst 3:(7) SIGNOS DE ADMIRACION vzw Croxhapox is een vereniging voor niet-commerciële kunstpromotie.
Sinds haar stichting in maart '90 biedt zij hedendaagse kunstenaars een platform buiten het officiële circuit.
Tegelijk plant zij een aantal grootschalige projecten. Als eerste in een reeks van drie zal in de zomer van 1992 'SIGNOS DE ADMARICION' gerealiseerd worden.
Tijdens de zomer van 1992 zal SIGNOS DE ADMIRACION gerealiseerd worden: het als eerste van in een reeks van openluchttentoonstellingen
Als eerste in een reeks van drie openluchttentoonstellingen zal in de zomer van 1992 SIGNOS DE ADMIRACION gerealiseerd worden: op welbepaalde sites in stad Gent
Een twintigtal monumentale skulpturen ('uitroeptekens') door kunstenaars uit binnen- en buitenland /onleesbaar fragment/

aanvullend tekstfragment:(7) wat zich in hoofd & hart afspeelt v h publiek wordt door (...) in kaart gebracht: wegwijzers naar het spir verk in de stad.
Deze 'uitroeptekens' zullen in de Gentse binnenstad verrijzen, parallel met de bestaande (klassieke) verkeerssignalisatie. beelden die staan voor
wegwijzers van naar wat nooit in kaart is gebracht: het parcours van ideeën, dromen, blikken tussen mensen in een stad
wegwijzers van wat nooit in kaart is gebracht: het
/aanvullende notitie/(8) Beelden v e spirituele communicatie, wegwijzers naar wat nooit in kaart wordt gebracht: het spirituele artistieke verkeer in de stad.

(1) De auteur van de tekst die ter discussie voorligt, is Frank. Guido verklaart zich bereid om een tweede versie te schrijven.
(2) Over het tekstje wordt uren aan een stuk gebakeleid. Later belandt het in de vergeethoek en gaat Frank zich met de zaak bemoeien. Er volgen nog wat vergaderingen. Tijdens een van die vergaderingen is ook Sjoerd Paridaen aanwezig.
(3) Handschrift Frank. Hanenpoten.
(4) De toevoeging heeft het handschrift van Guido.
(5) Dat FF het in deze schets over paalprojecten heeft, geeft aan dat de vergadering eind 1990 of begin 1991 plaatsvond. Later hadden we het alleen nog over Signos.
(6)
Signo de Admiracion, Spaans voor uitroepteken. De afkorting SIDA is een
ingeving van Frank.
(7) Handschrift Guido De Bruyn.
(8) Handschrift van. In de nasleep van bovenvermelde werkvergadering waagt hij zich ook zelf aan een tekst over het SIGNOS project(9):
/1/ De bedoeling van het Croxhapox-Paalproject 1(10) is het aanbrengen van een artistieke, spirituele verkeerssignalisatie. Het uitgangspunt is de conventionele verkeerssignalisatie. De verkeerscode heeft een duidelijke en eenduidige functie. Het is een substituut voor het handhaven van openbare orde, vingerwijzingen en abstracte tekens die handel en wandel van de burger bepalen, de juiste plaats aangeven, het juiste tijdstip, de juiste richting, of: de verkeerde plaats, het verkeerde tijdstip, de verkeerde richting. Net zo vanzelfsprekend maar minder opvallend - en als zodanig niet expliciet herkenbaar, zijn
/2/ De bedoeling van het Croxhapox-Paalproject 1(11) is het aanbrengen van een artistieke, spirituele verkeerssiganlisatie. Het uitgangspunt is de conventionele verkeerssiganlisatie en het basisidee: de gerationaliseerde gedragscode (eenduidige functie) versus het irrationele en als zodanig niet expliciet herkenbare, artistieke verkeer binnen een stad. Kunstwerken hebben een meerduidig, dubbelzinnig karakter. Op eventuele handelswaarde na hebben ze geen duidelijk defenieerbare functie. Verkeerssignalisatie is een substituut voor het handhaven van openbare orde, de kunstwerken handhaven een intellectuele en spirituele orde. (...)
Het kunstwerk heeft een esthetische en ethische code. Een kunstenaar lokaliseert tijdsgeest. De florissante activiteiten van (...) Telkens weer zijn er individuën en groepen die hier tegen ingaan en de aangerichte schade herstellen. De esthetische verwezenlijking is altijd het resultaat van een voorafgaande ethische decodering (...)
/3/ De verkeerssignalisatie heeft een directe en duidelijke functie. Verkeersborden spreken een duidelijke taal. (...) Het tramspoor en de electriciteitspalen hebben eeb bedoeling. De vluchtheuvels en de verkeerstekens hebben een bedoeling, een functie, een eenduidige taal. Verkeersborden zijn nog zo gek niet. Dachten we. Laten we aannemen dat wij ons hierin niet vergissen.
/4/ Dat het gemakkelijker is het hier voorgestelde project concreet uit te werken en te realiseren dan er de inhoud en de bedoeling van uit te leggen, het mag verwondering wekken - als we er van uitgaan dat het Croxhapox-Paalproject inderdaad een bedoeling heeft en een eenduidige boodschap. In de eerste plaats is het hele project uiteraard een idee, hetzelfde idee dat ons tot het oprichten van Croxhapox heeft aangezet. Het is een kunst-idee. Het idee heeft een krachtlijn en een kritiek. Het Croxhapoxproject heeft in de eerste plaats tot doel de kunstenaar de centrale plaats te geven die hem toekomt en een direct verband tussen het werk van de kunstenaar en het publiek tot stand te brengen, zonder de tussenstap van handel (...): de afgodsbeelden (...)
Op de ommezijde van deze bladzijde: Dat het gemakkelijker is de plannen uit te werken dan de inhoud en de bedoeling. Dat het concreet uitwerken en realiseren van het (...) En dan is er nog een tekst:
/5/ Code, decodering. Signalen met een speciale, met een grappige en bangmakende (...) Dat zij niets aanwijzen (...) Waar situeer je, in het stadsbeeld, de dromen van een dichter of het meetkundig en filosofisch getinte concept van een schilder van krullen (...) het voor één keer niet over het weer hebben, het voetbal, het vandalisme en kannibalisme van nieuwe generaties - (...) een tak, een verregend papiertje, een versregel komt bovendrijven en verheldert een vluchtig moment (...) Er is veel in een stad wat niet van de stad is. Er zijn gedachten zonder de richting die het hebben moet. Er vindt zo veel plaats waar de stad geen plaats voor heeft. (...) Op straat was een kat. We spraken dingen af.
(9) Het is van die het project bedacht.
(10) Zie -->bedoeling: De bedoeling van het licht van elektrieke palen.
(11) Het paalproject heeft drie componenten. 1 is een straatproject in Gent, voorziene realisatie zomer 1992 (vanaf eind 1990 ontfermt Frank zich over de realisatie van het eerste deel, gaandeweg blijkt dat hij beide andere projecten minder interessant vindt), 2 is een project waarbij het areaal uitgebreid wordt tot de totale omvang van het Belgische grondgebied, een project waar van tot eind 1991 intensief mee bezig blijft, net als 1 een niet gerealiseerd project, 3 is een paalproject op Europese schaal waarbij onder andere aan Londen, Boedapest en Lissabon gedacht werd.

Verslag van een vergadering dd 8 augustus 1995. Aanwezig: van, Frank, Kristel.

Agendapunten: 1. evaluatie boekhouding; 2. gedetailleerde doorlichting werkjaar 1995-1996; 3. de openingsavonden, evaluatie; 4. publicaties, evaluatie.(12)
I. boekhouding 1994-1995. 1. Huidige boekhouding vlg FF ok voor intern gebruik maar niet gedetailleerd genoeg(13)
2. BTW-nr aanvragen op basis van subsidies als inkomsten (geen handelsregister, alleen BTW-nr*).
3. Kasticket voldoende
4. driemaandelijkse controle - elk nr met kasticket verantwoorden, geen tippex. Zonder kasticket is boekhouding waardeloos.
5. Burgerlijke aansprakelijkheid (?). (*De diensthebbende beambte (BTW-controle) is formeel: BTW-nr kan niet)
II. crox-openingen. 1. FF: Waarom drank tijdens openingsavond? Antwoord: drank = geld. Winstmarge schommelt tssn 200 en 500 F. FF: Openingen anders aanpakken. Drank ok (een droge opening is zeer droog) maar kunstenaar levert bijdrage; er kan uitz gemaakt worden voor iemand als Smith (als de kunstenaar uit het buitenland komt). Concreet: kunstenaar neemt tweederden van het dranktotaal voor zijn/haar rekening**, de resterende flessen op rekening Croxhapox.(14)
(**Hans Segers komt met identiek voorstel: hij wil de drank zelf betalen. Het is een nieuwe regel die maar sporadisch wordt toegepast, met name telkens als de kunstenaar zelf met een of ander voorstel over de brug komt.)

2. Het exclusieve karakter van de crox openingsavonden. FF: openingsredes ok, minpunt is sfeer. Conclusies: (a) muziek (=meer ambiance, meer volk); (b) openingsredes vormelijk aanpakken (niet aflezen van papiertje/ geluidsinstallatie: openingsrede op klankband + performance, enzovoort); (c) gastsprekers inviteren***
(***de zaak pakt anders uit, uiteindelijk is het van zelf die de meeste openingsredes doet (openingsredes die steeds hachelijker worden). De gastsprekers beperken zich tot Guido De Bruyn (crox 27), Fritz Van Den Heuvel (crox 28) en Danny Vandenbossche (crox 51)); (d) muzikale intro, mimespeler, dichter, entertainer; (e) tijdens openingsavond bovenverdieping openstellen. Richtlijn: meer entertainment/ meer sfeer staat voor een langere avond, want gezellige boel/ stoelen plaatsen zodat de mensen ook eens kunnen zitten (enzovoort).
3. FF: nagaan welke muziek de kunstenaar prefereert als background-music(15)
4. Openingsavonden op vrijdag (uitgaansavond).
5. FF: een brouwer inschakelen, of bijvb Caves St.Amand.
6. openingen op zelfde avond als andere kunstruimtes: Nocturne Gantoise****.
(****Een poging hiertoe strandt na 2 edities).
III. Kalender. Gaat zeker door: Hans Segers, Antje Dorn, Michaël Borremans, Thomas Broadbent, Ruth Mentens. Een formeel akkoord met Ignace De Vos (geen datum*****)
(*****Ignace De Vos heeft z'n solo uiteindelijk pas in 1998).
IV. De instalramen, ism Experimental Intermedia en De Schaar. 1. Frank suggereert om het bij 6 instalramen jaarlijks te houden (het worden er 14).
2. Sponsoring: Noordstar, De Schaar (>BTW-nr).
3. Deadline: instalraam 1 bij voorkeur begin september 1995 (het wordt oktober 1995).
4. Namen: Phill Niblock, Maria Blondeel, Mike Metz, Nora De Rudder, Edwin Carels, Thierry De Cordier, R.W. Gloudemans, Jan Fabre. Van deze lijst komen alleen Phill Niblock en Maria Blondeel in de 2de editie van het instalraamproject terecht; De Cordier en Fabre worden niet gecontacteerd. Erratum: Stephen Shanabrook. De Dolfijntjes. Er rekening mee houden dat 1995-1996 wellicht weer een jaar zonder subsidie wordt.
PS Toezegging De Schaar voor Serpentstraat 28 en Onderstraat 51.

(12) Midden jaren negentig blijft de aanwezigheid van Frank Van den Eeckhout beperkt tot die ene vergadering. Hij volgt de activiteiten niet. Eind 2005 duikt hij opnieuw op, dit keer als secondant tijdens een rel op bestuursniveau. Eind 2007 speelt hij gedurende enige tijd weer mee op bestuursniveau.
(13) In 2005 wordt de boekhoudkundige activiteit bijgesteld.
(14) Het systeem dat FF voorstelt, wordt niet gevolgd. Tot eind 2006 blijft de opbrengst van de bar minimaal. Daar komt pas verbetering in als voor de drankbevoorrading met Melanie's World samengewerkt wordt, wat in 2007 gebeurt.
(15) Wordt evenmin gevolgd. Tijdens de openingsavonden komen er concerten van Memaz en The Singing Painters.

Verslag van een vergadering dd 15 september 1999/ Aanwezig: Guido (GDB), Sjoerd (SP), Kristel (K), van (v), Ward Denys (WD), Gert Ververs (GV).
Agendapunten: 1. Wijziging team & bestuur. 2. Toekomstperspectief. Subsidie. 3. Kalender 1999-2000. 4. Varia./
I. Wijziging bestuur en crox-team. (v) neemt trekt zich tijdelijk terug uit het crox-team (gaat in Spanje wonen).(16) Het waarom. Dubbel. Is uitgekeken op Gentse kunstscene; is het interne gebakkelei beu; heeft behoefte aan andere lucht. (K) neemt de bestuursfunctie over. (SP) en (v) stellen Ward voor als nieuw team-lid. (v) stelt Gert voor. Bedoeling is dat Ward en Gert de lacune invullen. (WD) aanvaardt het mandaat, (GV) past. Het nieuwe crox-team (bekrachtigd met voltallige meerderheid der stemmen) = Kristel, Ward, Guido en Sjoerd.
II. Toekomstperspectief. 1. Subsidie Vlaamse Gemeenschap: 140.000 F definitief toegezegd. (v) handelt dit dossier af (kastickets) en bereid dossier vlg werkjaar voor, zodat (K) het alleen hoeft op te sturen. Deadline maart 2000.
2. Vanaf september 1999 is de bel-etage niet langer beschikbaar als tentoonstellingsruimte: alle projecten gaan in het souterrain door. Het tuinatelier kan eventueel als extra locatie gebruikt worden, zoals eerder gesuggereerd werd. (v) zorgt er voor dat het tuinatelier tegen medio oktober ontruimd is./ De programmatie wordt gereduceerd tot maximaal 6 projecten jaarlijks. In feite komt het er in de eerste plaats op neer dat de huidige programmatie afgewerkt wordt. (K) stelt dat souterrain en atelier later misschien aan iemand anders verhuurd worden./ Geen programmatie na juni 2000./ Nieuwe huurovereenkomst, voorstel (v): een maandelijks huurbedrag van 10.000 F. (goedgekeurd met meerderheid der stemmen) Een huurcontract is wenselijk.
3. Op uitnodiging van Luk Lambrecht (CC Strombeek-Bever) is er Carte Blanche aan Croxhapox. Zoals eerder beslist brengt Croxhapox hier Anton Cotteleer, Jan De Cock en Dirk Zoete. (v) handelt de lopende zaken af (prospectie vd locatie en dergelijke). CC Strombeek-Bever komt in principe met 40.000 F over de brug. (SP) en (WD) staan in voor de begeleiding van het project. III. Programmatie oktober 1999-juni 2000. Voorlopig is er groen licht voor 2 projecten: Marc Coene (oktober 1999) en Lucia Penninckx.
Portfolio's van o.a. Hilda Daniel (US), Renate Wolff (D), Tina Born (D), Elana Herzog (US), Norma Markley (US), Gavin Flint (US), Carolanna Parlato (US), Ray Rapp (US), Bradley Rubenstein (US), Raphaël Dua, Frans Gentils & Peter Beyls.
OK (5/5): G Flint, R Wolff, F Gentils & P Beyls, H Daniel.
Twijfel: R Rapp, E Herzog, T Born, N Markley.
Njet (0/5): R Dua, C Parlato, B Rubenstein.
IV. Varia. Er zijn geen bijkomende agendapunten.

(16) van verblijft in het zuiden van eind juli 1999, met een korte onderbreking, tot augustus 2000.

crox 185-I (June-July 2006). Title: The Breast Oracle. The project of Sarah Westphal, in the cube, at the same time as projects by CarianaCarianne, Debra Tolchinsky, Dianna Frid, Jamez Dabramski Dean, Mario De Brabandere (media space) and Boris Van Acker (installation window)./ Videofilm.

KASKweek 2007. Presentations in the large space in the front and at a location in the Ham where she occupies a complete mansion, from cellar to attic.

crox 274 (October 2008-February 2009). Installation window, location Onderstraat 26. The first installation which deviates from the planning followed since Autumn 2003 in which, apart from a few exceptions, a new work is created each month. Sarah takes the location itself as a starting point.  She takes a picture of the chimney in a room at the ground floor and mirrors the image, a technique also used by Samir Boudia. The work is in line with her graduation project of the previous year at Kask, Multimediale Vormgeving.

Temporary City Berlin (May-June 2009), a co-production with Flachland Kunstverein from Berlin, Lokaal 01 (Breda) and Croxhapox featuring a.o. the entire brainbox trio unit 1: Stijn Van Dorpe, Nicolas Leus and Anton Cotteleer. Sarah joins the project through croxhapox.

2005. crox 145, Basics 2.
2006. crox 172, instalraam. Locatie onderstraat 26.
Basics 2, sequel.
crox 194. WELD. Objecten, tekeningen en werk in situ. WELD is samen met Vincent de Roder. crox 194 is het eerste WELD-project.
2009. crox 277-8. Brainbox 2, unit 8. Is WELD, Hans Demeulenaere en Thomas Böing (DE).

Woensdag 26 september 2007. Concertavond van Smeraldina-Rima met Ryan Jewell (US), John Wiese (US) en DUIVVV (BE). De galm in de zaal achterin zet John Wiese aan het denken. Nadat Jewell een verbluffend lawaaierige set gaf, zo oorverdovend dat het ongetwijfeld straten ver te horen was, besluit John om het rustig aan te doen, nadat hij aanvankelijk van plan leek om zijn bijdrage aan de concertavond te annuleren. Het wordt een intimistische set in de mediaruimte.

2011. crox 357. Project in the space at the end of the corridor. Other projects during the same period by van Susanne Kutter (DE), Hannelore Van Dijck and the artists duo Harri de Ville (BE/FI). The dynamics in Willeke's work are astounding. Compositions based on photographic relics, usually in large sizes - two by four meters isn't exceptional - in which the photographic starting point is absorbed in the painted matter in a powerfull and uncompromising way.  
Two catalogues of Markus Willeke's works are available at crox: During The Crisis (2005) and One More Thing Before I go (2008).

2008. crox 253, HAPPENING CAGE EN FLUXUS. A project by Jonas Scheys and a fabulous evening. The project combines works by John Cage, George Brecht, Robert Bozzi, Emmett Williams, Godfried-Willem Raes and La Monte Young. Emmett Williams' 'Song of uncertain length' is programmed.

2010. crox 289-18. TVF art doc cinema. THE ENDLESS STORY OF FLUXUS: PERFORMANCE COMPILATION. A fascinating series. Interviews with Dick Higgins, Joe Jones and Milan Knizak and movie documentaries with a.o. Ben Vautier, Dick Higgins, Ben Patterson, Emmett Williams, George Brecht and Alison Knowles. Filliou and Maciunas are also portraited. Emmett Williams'  'b-a-bay' from 1985.

Eerste contact tijdens eerste editie van Gentse kunstweek. Eric Pries en Maja Wirkus (DE, Kassel) komen een kijkje nemen in de Lucas Munichstraat op huisnummer 76/82, gelokt door het korte videoportret van Laura van, een van de vele die tijdens die eerste editie van de Gentse kunstweek op het publiek losgelaten werd, een videoportret met een interessante eerste zin: 'Wij zijn niet geïnteresseerd in contemporane kunst, wel in wat de kunstenaars bezig houdt.'
Project: december 2012. Foto's, collages, driedimensionele experimenten. In de andere zaalhelft is een presentatie van Bram Van Stappen.

wit

'Mournful like a prisoner reluctant to leave his cell, my eye alighted upon the name that the paint company called this shade of white. Like some complaisant voice, or maybe a sign of silent revenge, it read: ‘Marrakesh white.’ Remember To Forget The Congo, Adam Geczy; The Monthly, July 2010. -->Geczy

Marrakech, eierschaalwit. De tint is een mengsel van wit en grijs: 9 volumes wit, 1 volume grijs, en biedt als kleur het equivalent van een gepleisterde muur waaruit het vocht volledig weggetrokken is.
In de zaal achterin, waar het project van Geczy plaatsvindt, en in de corridor, gebruiken we normaal gesproken plain white. De met een tik grijs aangelengde Marrakechvariant is voor de zalen voorin, waar Christophe Lezaire in 2004 en 2007 de muren gepleisterd had.

2006. crox 188-5. Unit 5 is Eva-Maria Bogaert, Lieve D'hondt en Pieter Vermeersch. De zaal achterin, waar unit 4 een ruimtevullend bouwsel geplaatst had, wordt volledig ontruimd. Het restafval komt in de corridor terecht waarna de zaal gereinigd wordt, perfectionistisch, geen plekje wordt over het hoofd gezien, en een laag witte hoogglans krijgt.

(1) De objecten van Yoshimasa Matsumoto (2009), de vinvisachtigen van Saidya Vanhooren (2010, afstudeerproject), de slagroomtaarten van Ueber Revolution als Frage des güten Geschmacks (2010), twee keer negen taarten, een O met een diameter van plusminus 15cm, een subtiele ingreep van Wobbe Micha (2009), de schaalmodellen van een reeks caravans, Ward Denys presenteert ook nog een aantal plattegronden van hotelkamers waar hij logeerde (1998), de aan protheses verwante klei-objecten van Annelies Slabbynck en de op zwerfkeien lijkende en in kartonnen dozen opgeborgen vormpjes van Nicoline Van Stapele (2006), Merlyn Paridaen die één zijde van de kubusruimte spekglad zet en met witte hoogglans afwerkt (2007), het videoscherm boven het barmeubel (Adriaan Verwée, 2005), een door Freya Maes gemaakte variant waarvoor ze filmdoek gebruikt, wat voor de videoruimte bedoeld is en later in de stockruimte terecht komt (2009) waar enkele maanden eerder al een filmscreen kwam te hangen, dit keer gekonterfeit door De Zondagsdenkers (2009), en het witte ei tussen het ruwe, vierkante bovenvlak van een balk en de scherpe snede van een knipmes (Art Machine, crox 1). Het merkwaardige aan dit object is dat er geen lijmstof gebruikt werd. De balk staat verticaal in de kamer, het ei rust op het bovenvlak en het scheermees zit hoogstens met een kleine kerf aan het ei vast. Er gebeuren geen ongelukken. De geassembleerde constructie blijft twee weken lang overeind zonder dat het scheermes los komt te zitten, zonder dat het ei van het bovenvlak rolt en de balk lijkt het allemaal best aardig te vinden.

Papier. Onophoudelijke hoeveelheden papier. De cover van crox-boek Nr 10 en het werkpak van Grégory Decock, grand maître van het GM-collectief.

(2) Iemand geeft de bovenzijde van het zwarte tafeltje een witte laag verf. Geczy? Peter Van Hecke brengt een witte, rechthoekige frame aan op de vloer in de kubusruimte en twee witte stippen. Negen witte landschapjes. De koplampen van een auto, 's nachts, op een Franse RN. Wit zonlicht. a. A white cube in a white cube. Scherven. Twee dozijn witte objecten op een onder het gewicht doorbuigend plankje. Twaalfpoot.

The white box is a lie, titel van een project van Bob Van de Putte. Noetics (2014).

DWR 161, januari-februari 2013. 'Met ringen eindeloos regelmatig als kringen in het water' Het begin van het kunstenaarschap: een gesprek met Nel Aerts, blz. 16-19.
K.B./D.P.: In 2008, toen je al in het derde jaar van de academie zat, stelde je een eerste keer tentoon in Croxhapox in Gent. Wat toonde je daar?
N.A.: In de zogenaamde kubusruimte, een heel kleine ruimte, exposeerde ik Built on Ribs, een installatie die bestond uit een tafeltje waarop fragiele constructies stonden die werden aangelicht: hun schaduw viel op een papieren vel. Ik heb er ook een animatiefilm gemaakt die ik toonde op An evening on... Stick Figures tijdens het Courtisane festival in de Vooruit (Gent). Het volledige derde jaar stond in het teken van dat soort werk. In het vierde jaar brak ik daar volledig mee.
K.B./D.P.: Wat deed je dan in het vierde jaar?
N.A.: Vanaf het vierde jaar filmde ik bepaalde handelingen die ik met sculpturale objecten uitvoerde. De film wer eerder een registratie. Het was heel belangrijk dat ik zelf deel ging uitmaken van het beeld. ( )
K.B./D.P.: In het najaar van 2008 nodigde Croxhapox je opnieuw uit.
N.A.: Ja, Hans van Heirseele vroeg me of ik in dezelfde ruimte, de kubusruimte, op drie momenten verspreid over het academiejaar 2008/2009, iets wilde doen. De eerste presentatie omvatte een stapeling van kubusjes die met verschillende gekleurde papiertjes waren ingepakt. Bij de stapelingen hingen twee op papier aangebrachte zinnen: 'According to Albers' rules' en 'In search for black paper'.
K.B./D.P.: Hoe was je tot dat werk gekomen?
N.A.: Ik was op dat moment begonnen met het schrijven van mijn thesis, die ik opbouwde rond het werk van kunstenaars zoals Jimmie Durham, René Heyvaert en André Cadere - kunstenaars van die de namen me allemaal waren aangereikt door Kristof Van Gestel. Hij was pas aangesteld als docent en had een bundel samengesteld over kunstenaars die hem boeiden. Alle andere docenten van mijn masterjaar - onder wie Edwin Carels en Anouk De Clercq - waren heel genereus in het aangeven van referenties, maar die van Kristof pasten het best bij mij. Hij heeft me heel veel bijgebracht.
K.B./D.P.: Er lijkt een verband te zijn tussen het werk van Cadere en jouw gestapelde, veelkleurige kubusjes...
N.A.: ...dat klopt, maar er zijn ook veel verschillen. Cadere gebruikte verf, ik papier; mijn vormen waren kubussen, zijn elementen schijven. Hij ordende zijn gekleurde schijven

crox258 Nel Aerts 3crox285 Nel Aerts IMG_9523crox285 Nel Aerts RIMG1440
Built on Ribs (2008). Triptiek deel 1 (2008). foto's: MC.

volgens een bepaalde formule, waartegen hij per stok steeds één keer zondigde; in mijn werk was de volgorde arbitrair.
K.B./D.P.: Cadere stond ook heel kritisch ten opzichte van de kunstwereld. Daar lijkt in jouw werk met de kubusjes geen sprake van.
N.A.: Dat klopt, maar het performatieve van zijn werk is wel iets dat me toen al bezighield. Zijn werk was volledig uitgepuurd en ging gepaard met acties. Ik sta er in mateloze bewondering voor. Ook trouwens voor het werk van Guy Mees, waarop Jerry Galle me gewezen had. ( )
K.B./D.P.: In februari 2009 volgde het tweede deel van de triptiek in Croxhapox.
N.A.: Ik presenteerde Untitled (purple, blue, black) (2008), een animatiefilmpje gemaakt op Super 8, waarin mijn handen de hoofdrol spelen: nu eens de linker-, dan weer de rechterhand, en soms ook beide samen, en steeds besmeurd met verf.

crox285-2 Nel Aerts IMG_9921crox285-2 Nel Aerts IMG_9922
Untitled (purple, blue, black) (2008). foto's: MC

K.B./D.P.: Het is onmogelijk om dit filmpje niet in verband te brengen met Richard Serra's Hand Catching Lead (1968), waarin een hand vruchteloos naar een steeds weer naar beneden vallend stuk lood grijpt.
N.A.: Serra's filmpje zag ik in Berlijn, een poosje nadat ik Untitled (purple, blue, black) had gemaakt. Het was een eigenaardige ervaring, maar ook een goede.
K.B./D.P.: Wat was jouw conclusie na die kennismaking met Serra's werk? Dat je vond dat je je meer in de kunstgeschiedenis moest verdiepen?
N.A.: Ik ben over Serra beginnen te lezen, dat kan ik niet ontkennen. Ik wou weten waar ijn werk vandaan kwam.
K.B./D.P.: Omdat in het filmpje van Serra de zwaartekracht onverbiddellijk zijn werk doet, kan je zeggen dat het werk over beeldhouwkunst gaat. Handelt Untitled (purple, blue, black) integendeel over schilderkunst? Impliciet geef je met het filmpje aan dat je op schilderkunst kunt reflecteren als je het medium in een ander medium binnenbrengt.
N.A.: Dat vind ik een interessante bedenking.
K.B./D.P.: Een andere referentie betreft de drager van de film, Super 8. Met die keuze sluit je aan bij de grote traditie van de experimentele film.
N.A.: Daar was ik wel mee bezig. Die 'flikkerfilms' bijvoorbeeld vond ik zeer interessant. Het werk van kunstenaars als Robert Breer of Paul Sharits interesseerde me enorm. Ook de filmpjes van Bruce Nauman in zijn studio fascineerden me.
K.B./D.P.: De derde aflevering van het drieluik vond plaats van 26 april tot 17 mei 2009.
N.A.: Het derde deel titelde ik Goodbye Old Paint, naar een gelijknamig cowboynummer dat onder andere vertolkt is door Arthur Russell. Ik toonde er houten planken die op elkaar gestapeld waren; sommige stapelingen leunden tegen de muur, andere stonden in de open ruimte; sommige waren geschilderd, andere niet. Wat ik eerder had vastgelegd op film, toonde ik nu als sculpturen in de kleine ruimte van Croxhapox.

crox285-3 Nel Aerts RIMG5349crox285-3 Nel Aerts RIMG5351crox285-3 Nel Aerts RIMG5356
Goodbye Old Paint (2009). foto's: MC

K.B./D.P.: Heb je toen ook het filmpje getoond?
N.A.: Neen, ook al is het filmpje voor mij onlosmakelijk verbonden met die houten constructies. Beiden dragen trouwens dezelfde titel.
( ) Uit de laatste versie van mijn portfolio heb ik die werken echter geweerd. Maar nu ik er zo uitgebreid met jullie over van gedachten wissel, ben ik toch de mening toegedaan dat ik ze niet kan elimineren. Ik moet er terug over nadenken. Ik heb ze immers heel doelbewust geconcipieerd als kunstwerken. En wat ik toen gemaakt heb, heeft bepaald wat ik nadien verwezenlijkt heb.
K.B./D.P.: Dat je de werken uit een portfolio weglaat, is iets anders dan de werken of de tentoonstellingen te schrappen uit een curriculum vitae. Op het internet hebben we een cv gevonden waarin bijvoorbeeld al je tentoonstellingen in Croxhapox vermeld zijn. Croxhapox biedt op haar website trouwens een enorme hoeveelheid documentatie aan over alle projecten die er hebben plaatsgevonden. ( )
( ) Ik had het hout dat ik in Pocketroom had gebruikt naar Turnhout getransporteerd en liet de studenten daarmee werken. De studenten hebben het hout met gips bewerkt, tot planken verzaagd, opnieuw beschilderd... Nadat In de leer was afgelopen heb ik de planken allemaal in min of meer gelijke delen gezaagd: de plankjes heb ik tentoongesteld in Croxhapox. Ik noemde het project Undisclosed Gathering.

crox330 Nel Aerts IMG_0738crox330 Nel Aerts IMG_0784crox330 Nel Aerts IMG_0785crox330 Nel Aerts RIMG11194crox330 Nel Aerts IMG_0841
Undisclosed Gathering (2010). foto's: MC

K.B./D.P.: Het was inmiddels de vijfde keer dat je in Croxhapox exposeerde. Ditmaal was het een soloshow. Kan je iets meer vertellen over de tentoonstelling?
N.A.: Undiscosled Gathering omvatte driehonderd plankjes, die ik op een in de ruimte uitwaaierende tafel had gelegd. Ik had driehonderd kaartjes uitgedeeld op twee verschillende momenten, onder meer tijdens de opening. Als iemand zich op een later moment met dat kaartje bij mij aanmeldde, ontving hij of zij het corresponderend stukje hout.
K.B./D.P.: Het was belangrijk dat de bezoekers na de opening nog eens zouden terugkeren naar de tentoonstellingsruimte?
N.A.: Ja, dat was van wezenlijk belang. Tijdens de opening overgaan tot het uitdelen van de plankjes vond ik geen interessant gebaar. Alles hing dus af van de bereidheid van de mensen om de uitnodiging zorgvuldig te lezen en daarna opnieuw de stap te zetten richting Croxhapox. Er zijn echter ook mensen die een latje zonder kaartje hebben meegenomen. Sommige bezoekers hebben zich dan weer pas na afloop van de expo gemeld. Ik hou nauwkeurig bij wie wat wanneer heeft gedaan. Het hele werk, inclusief de resterende houten latjes, is gearchiveerd. Ik heb er ook een kunstenaarsboekje over gemaakt.
K.B./D.P.: Op de uitnodigingskaart is een vreemd handgebaar gedrukt. Wat is daarvan de betekenis?
N.A.: De Italiaanse kunstenaar Bruno Munari stelde een kunstenaarsboekje samen waarin hij handgebaren toont en uitlegt wat ze betekenen, zogenaamd om toeristen wegwijs te maken in de niet-talige communicatie in Italië. Voor de uitnodigingskaart koos ik een specifiek handgebaar: twee handen, zij aan zij,

crox330 Nel Aerts RIMG11097
Undiscosled Gathering (2010). foto: MC

vormen elk een vuist; enkel de wijsvingers en de duimen zijn uitgestoken. De personen die een dergelijk gebaar maken, hebben volgens Munari een geheime afspraak; er is iets op til; iemand heeft iets gepland voor iemand anders. Het handgebaar vormde een soort startsein voor Undisclosed Gathering. Ik heb er ook een sculpturale versie van gemaakt en ik was zelf op de opening aanwezig terwijl ik dat handgebaar maakte, mijn ene wijsvinger rood, de andere blauw geschilderd. Daarvan is een registratie gemaakt.
K.N./D.P.: Waarom verfde je je wijsvingers? Om het gebaar te verbinden met schilderkunst?
N.A.: Dat is een mogelijke uitleg, maar het was toch vooral een intuïtieve beslissing om dat te doen. ( )

DWR 162, maart-april 2013. 'If you do not want to be how some think you should be, how can you be?' Het begin van het kunstenaarschap: een gesprek met Alice De Mont, blz. 25-29.
Aan het eind van het interview, blz. 29, is er een korte verwijzing naar crox 434 (2013). K.B./D.P.: Je vertelde ons in november dat je aan een groepstentoonstelling in de galerie El te Welle deelnam en dat je door de Gentse ruimte Croxhapox was uitgenodigd om je film 12poot te tonen...
A.D.M.: Zoals jullie wellicht gemerkt hebben, ben ik op de uitnodiging van Croxhapox ingegaan.

IMG_6225IMG_6237
crox 434. foto's: Neema Bahrehmand

Woelmuizen komen nooit met concrete gegevens over wat ze plannen, hoewel het zelden tot lukraak gewoel komt, daar zijn ze dan weer te berekend voor. Naast de lemming en de muskusrat levert het ondersoorten als de remming en de met-zichzelf-behepten. De boslemming of Myopus schisticolor, die vooral 's nachts actief is, is kleiner dan de berglemming, de bijziende rolrat of Myopus uvulatrix is dan weer een stuk groter en voedt zich bijna uitsluitend met friet en etensresten.

2004, crox 122. GenTRaum, een muurschildering. Het in situ werk, in de smalle ruimte waar later het barmeubel komt en de kubus, heeft een project van Imi Knoebel als uitgangspunt. Gerd Ververs assisteert. Dat moet. Er is een bizar bijverschijnsel: Renate, die overal in Duitsland muurschilderijen uitvoerde, vaak op locaties met muren die hoog boven het gebruikelijke huiskamerformaat uitsteken, heeft last van vertigo. Het werken op een stelling, om bij het plafond te kunnen, is voor haar een hels karwei.
Voor genTRaum gebruikt ze drie kleuren: roze, pistachegroen en wit.

Complex conglomeraat opgebouwd uit hersenresten van Boris Van den Eynden, Bert Vissers, Koen Van Goethem en Lieven Van Speybroeck.

>Van den Eynden, Boris
>RE:

Met de W van Wesley hebben ze nog wel meer gemeen met Perec: de fictieve autobiografie (W of de jeugdherinnering, Voyage d'hiver) , het fictieve discours (Cantatrix sopranica L.) en het fictieve oeuvre (Een Kunstenkabinet). 'The Wolkman theoretical assumption Group and the W. W. international fact Organisation have finally joined their forces,' lees ik in W., een verrukkelijk ding waarin ik graag grasduin telkens ik om wat voor reden niet anders te doen heb, 'to find out more about the phenomenon that is called 'Wesley Wolkman'. Op bladzijde 33 is Wolkman geportretteerd als Borremansicoon. Na bladzijde 33 wordt de tekst uiteindelijk zo vet en dik dat het onleesbaar wordt.

crox 494, GOLVEN, een performance van Toine Horvers (NL/Rotterdam). 23 april 2015. Vijfstemmige uitvoering. Kathrin is een van de stemmen. De performance vindt plaats tijdens het LeerlingMeesterproject van Kunstpodium T. Elke performer zit aan een tafeltje en heeft een koptelefoon op waarin de stem van Toine te horen is. Kathrin zit vlak onder een werk van Robin Vermeersch op die plek in de grote zaal waar overdag helder daglicht is.
partituur van de performance in het handschrift van Kathrin Wolkowicz

Reid Wood, State of Being. Mail art artist. Lives in Oberlin, Ohio.
2007. crox 175-2. Haven't-Garde-Art. pops in at Croxhapox and participates, a bit later, in 'What about Croxhapox', crox 186, a mail art call coordinated by Frips and Marc Coene.

2012, zondag 25 maart. Een gastproductie van Smeraldina-Rima. Druk bijgewoonde concertavond met Sheldon Siegel (BE) en Nate Wooley (US).

2013. THROW DOWN YOUR HAMMER AND SING. A-kant van een vinyl met Sheldon Siegel B-kant. Coproductie Smeraldina-Rima/croxhapox. Crox-vinyl 002. Distributie: Smeraldina-Rima. 20 euro. Artwork: Hannelore Van Dijck.

Throw Down Your Hammer And Sing
Nate Wooley - trompet
Fred Lonberg-Holm - cello & electronics
Jason Roebke - bass

hoes: Hannelore Van Dijck

kleine discografie
Nate Wooley Sextet: (Sit In) The Throne Of Friendship (2013)
Jason Roebke: In The Interval (Solo Double Bass) (2010)

zie VAERST

crox 435, 17 maart - 14 april 2013. ECHO. Door Michel Couturier samengestelde groepspresentatie met werk van Erwan Mahéo, Guy Woueté (Kameroen, woont in Antwerpen), Marc Rossignol, Maria Zolamian en Michel zelf.
Michel Couturier over het werk van Guy Woueté: 'The totem-like sculptures of Guy Woueté made from carved wood and industrial objects constitute a cultural crossover between tradition and readymade.'

012014013
Aspecten van de presentatie van Guy Woueté. foto's: Neema Bahrehmand

2008. crox 248, drawings. A project in the cube space.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z