encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

The narration
in the works of Canadian artist Dianna Frid (crox 77 & crox 184),
especially the series shown during her second solo project, is made by a
labyrinthian layer of signs. A layer of dust that changes in dark and bright
blue, and the blue, bright and dark, becoming dust again, dust thru which the
artist steps with a slightly narrative urge - the urge to be clearly understood
without selling too much of the untold truth.

Dianna Frids work is a
narrative labyrinth of repetitive fragments of images; a tangled pattern of
signals and signs. The human mind: a jumble, a labyrinth. Occasionally the
works literally are like patterns: a virtual constellation. The maze is for
Frid also a purely technical matter, even apart from the abundance of pictorial
material which she seems to share with Kahlo: the meditative core of working
with needle and thread. A process which – I try to imagine – must be exhausting
and protracted. It reminds me of Ariadne, without being able to point at a
clear connection. I’m overcome with
indecision. No image, I seem to think, has a meaning
that can be interpreted seperate from the mass of other images.

In the case of Philippe
Vandenberg the labyrinth is the artist himself, and by extension the whole world.
The oeuvre of Jan De Cock too is labyrinthine, each step an extreme. De
monolithic books he publishes overflowing with historic labyrintism; the
labyrinth an arena where fighter and minotaur in the end share a single
identity.

Ward Denys is playing a
game in the labyrinth of his memories of places and things. Hotel rooms. The idea to cast in concrete a map or remembered map
of hotel rooms is absolutely Perecian.

A labyrinth is everywhere.
Even something stupid and insane as the number of visitors. And then, there is
the Peers-labyrinth, a maze for experts, a labyrinth in which the chairman of
the crox-board – a labyrinth in his own right -  blindly finds his way. A labyrinth of
contradictory feelings, but who represents all emotions? Who? Someone? No
one? Everybody?

Knowing your dossiers. Again
one of those labyrinths. The bylaws, to mention another labyrinth. The letter of
the law is said to be concrete and in the best of all cases even transparant,
but no labyrinth with less feeling for crystal clear transparancy than the
letter of the law.

The artist also takes part
in this game: ever colon counts. Every shadow a triumph or a trap. The observer
has to choose. There are parameters and parking meters,
ubiquitous today, but just as well there could have been viewing meters.

Someone parking in front
of a Raveel pays a set fee, and the middleman collects. Another of
those labyrinths: the middlemen. The intentions. The half truths.

 

crox 494, GOLVEN, performance van Toine Horvers (NL/Rotterdam) op donderdag 23 april 2015. Vijfstemmige uitvoering van het werk van Toine Horvers. Yves is een van de stemmen.

de partituur van Yves plusminus halverwege de performance

crox 110, BASICS 1 (2003). Drawings, studies. One of the works PL contributes is from the series Pinocchio skulls.

crox 145, BASICS 2 (2005). Several small works.
crox 145, sequel of BASICS 2 (2006). A.o. a bike completely finished in leather. 
For VERZAMELWOEDE (2007) PL selects a dozen of copies from the Pinocchio skull series and a collection of tumblers.

Always in collaboratin with Sjoerd Paridaen:
1991. crox 18, En Passant. Location 17: Ottogracht 21.
1996. crox 42, installation window. Locatie: Onderstraat 26.

crox 369,
CONSTRUCTION CUBIQUE ou de la pensée confuse.

Inge Braeckman (H-art
82, p. 16): CONCEPTUAL PERFORMANCES IN CROXHAPOX. 'The main work of
Mehdi-Georges Lahlou is a black box which visitors can enter and showing a
picture of four women in burkas. Furthermore he shows a series of framed
variations on the theme of Madonna with child. Lahlous work is about infringing
borders, cultural as well as religious. As a child he was raised in bot a
muslim and a christian environment and this mix of religions resurfaces time
and again in his work.'

Opening night Saturday
7 May 2011. Quite a large audience for the performance of Mehdi-Georges Lahlou
outside in the yard. The other projects, gathered round the project of Lahlou,
are the Art Crematorium [Kunstkrematorium], presented by Berlin gallerist Julie
August, a project by Bob Van de Putte in the cube space and a translation
project by Daniël Dewaele.

Lahlou has been
varying on the stiletto heel performance, once he walked for some time the
Vrijdagmarkt in Ghent on pink stiletto heels, Place Machau par excellence. In
Paris too. It wasn't filmed. The plan was to walk on stiletto heels from a
certain spot in Paris to the galery where he was exhibiting. That plan suddenly
changed when he crossed a boulevard where a lot of Arabs hung out. They went
after him. It turned into a race, he had to take off his stilettos and crossed
the line first, barefoot. In Anderlecht there was some turmoil about an
installation window of Mehdi-Georges Lahlou, probably that is the reason why
his prayer mats have become his most talked of and reknowned works. He had put
a pair of pink stiletto heels on these prayer mats. Reason enough for the local
fundis to go berserk.

He is represented by
Transit in Mechelen, where Stijn Van Dorpe, Luc Dondeyne and Wouter Feyaerts
also found a home.

De Morgen: Kunstgrepen [Artifices].

Day and night (Phill Niblock, Jens Brand, Zjuul Devens - January 1996).

Met 43 [43 of them] (Schilderkunst Hedendaags Belgisch - November 1997).

Exit 1997, a busy year for contemporary art (January 1998).

Intimacy versus crash. Solo projects by Lieve Dhondt and Wendy Hirschberg (1999).

LL invites Croxhapox for a project in CC Strombeek-Bever (Brussel, February 2000): Carte blanche for Croxhapox. Hans prepares the project and selects Dirk Zoete, Jan De Cock and Anton Cotteleer. In October 1999 he vanishes to Spain and the new crox-team finalises the project.

DAY AND NIGHT - kunstgrepen [Artifices], January 1996, De Morgen. Review of projects of Experimental Intermedia and Croxhapox. About Croxhapox: The vzw Croxhapox in Gent is famous for its so-called 'installation windows', shop windows bringing art into the streets day and night. At present a lovely double play is presented in two opposing windows in Onderstraat. American artist Phill Niblock has an ingenious transposition of tourist slides shown digitally deconstructed. German artist Jens Brand fills the other window with a tragicomic and taunting play between a zooming camera and a misleading and seductive circular orange sticker at the window. The sensitive autofocus reacts to every passage and change of light. The constantly changing resulting image creates an impressive display of colours./ At the other side of the street Zjuul Devens is our host with a contribution in two parts. To one side is a kind of viewing box with a minute tomb of a frog and to the other side a monumental slide projection showing, at sunset, an impressive image referring to the tomb./ It is especially fascinating to see how the curators look for artists combining experiments in new high-tech media with a debate on art in public space.

EXIT 1997, A BUSY YEAR FOR CONTEMPORARY ART - kunstgrepen [Artifices], Friday 2 January 1998, De Morgen. This review  (side to side with an article about a Woody Allen play) discusses the following events and mainfestations: The big Summer exhibitions in Kassel, Münster, Venetië and Lyon (LL prefers L'autre, a project by Harald Szeemann); the happy expectancy in Gent which is waiting for the new Museum of Contemporary Art [later SMAK]; Ann Veronica Janssens in MuHKA and the art market-sensitive private collection of baroness Marjon Lambert; it is the private sector, says LL, which again offers the most interesting exhibitions:  Annette De Keyser, galerie Meert-Rihoux, Zeno X, Micheline Szwajcer, Deweer Art Gallery (work by Panamarenko), galerie Jan Mot; Netwerk in Aalst continues to surprise, dixit LL, wit 'a clear and pointed prospection of young and lesser known Belgian talent' (Leen Voet is mentioned); in Gent Huize Jacobus and v.z.w. Croxhapox; in Brussel the shortcomings of the Paleis voor Schone Kunsten [later Bozar] are compensated by a.o. v.z.w. Roomade, v.z.w. Encore and Etablissement d'en Face ('Brussel is becoming the place to be, says LL, for thinking about architecture.'); other meaningful initiatives: v.z.w. Constant, Argos, the Sint-Lukas foundation and the appartment project of Moritz Küng; the capital is bristling with fresh new ideas; so sorry, contends LL, one has to cross the border for the real thing: On Kawara in Villeneuve d'Ascq in the North of France, Van Abbe showing Jan Vercruysse; he goes to great lengths discussing the project and the oeuvre of Jan Vercruysse; finally remarking that 1997 was an art year 'in which the centrifugal forces in the visual arts were forcefully emphasised'; doesn't discern satisfactory solutions for new models in political discourse; art in public space remains contentious; concludes with a hopeful preview of the upcoming second edition of Manifesta in Luxemburg.

[LL was art critic for De Morgen before becoming the curator/director of CC Strombeek-Bever

2009, mei-juni. Duopresentatie van Jan Dheedene en Michael Langeder in de videoruimte, resp. schilderijen en lichtprojectie. Om de videoruimte vrij te hebben voor dit project verkaste de presentatie van TVF art doc cinema naar het projectiescherm boven het barmeubel.

2009. TVF art doc cinema, 289-4: Installation, Exhibition & Events. The work by Jaron Lanier, I want to make people into Cuttlefish!, is a part of Volume 53. The documentary from 1997 was recorded in the Museum of Contemporary Art of Roskilde (DK) during Lydbilleder 4 (Sound Images 4).

croxhamox; recente aanwinst (2006) in de reeks der lapsus linguae, door zelfde Smak-medewerkster aangevuld met de aimabele variant proxhamox.

Bij Belgacom is een andere variant in zwang: croxhabox.

Nogal wat bezoekers en habitués maken er croxafox van. De oorzaak van deze vaak voorkomende spraakstoornis is het verplaatsen van de h als beginletter van de intermediaire syllabe (HA) naar een wat ongelukkige positie in de derde syllabe, achter de P. Een innemende variant dd 09/06/07 is de verspreking 'copraphox'.

Op een factuur uit 1994 staat Axoproxk te lezen. Een andere variant is corxhapox.

De heer Dirk D’Hoe, bestuurslid van 23 december 2003 tot 27 januari 2006, blijft het tijdens zijn bestuursmandaat halsstarrig over croxaprox hebben (prox van proximus?). De man wordt herhaaldelijk op die foute uitspraak gewezen maar spreekt de naam van de vereniging - terwijl hij op dat moment nota bene in de RvB de functie van secretaris heeft - niet 1 keer op een correcte manier uit.




2008. crox 237, 16 HOTELS ORIGINAUX A TANGER. Foto's. Presentatie in de videoruimte. Andere projecten: Chris Vanbeveren, Joop Stoop (NL) en Lysandre Begijn. In de zaal die aansluit op de corridor een gastproductie: CCNOA met een strakke en kleurrijke verzameling Non Objective Art stukken.
Uitgangspunt van de in Tanger gemaakte foto's is een oude toeristische folder, die ML in Tanger zelf aangetroffen had, met de adressen van een twintigtal hotels. Ze zocht de plekken op. Enkele van de hotels waren er nog. Van elke locatie werd een foto gemaakt. Ubiquitair element: een kraakblauwe Mediterrane hemel.

crox273 Martine Laquiere RIMG0228crox273 Martine Laquiere RIMG0231crox273 Martine Laquiere IMG_8854crox273 Martine Laquiere RIMG0235
foto's: MC

crox-card Nr 86: Velazquez Palace (digitale print, 31x25cm). Niet in roulatie gebracht vanwege een drukfout: boven Velazquez Palace is geen klaterblauwe ochtendhemel maar een bruiniggrijze Atlantische storing, alsof de foto tijdens een zandstorm genomen werd.

2007. crox 205, New American Story Art, een project van Larry Walczak (Brooklyn, New York). 'NATE LARSON who lives near Chicago in the midwest United States', zo staat het in het projectvoorstel uit 2005, 'creates photo-fictions derived from personal experience but with a twist. Larson's work most resembles that of the 70's conceptualists with its rather clinical black & white photography accompanied by text. However, in his sequential photographic prints he often alludes to other powers that are logically unexplainable. His work can be humerous and yet perplexing in its narration of common events. Larson uses himself in his photos and always wears a white shirt & tie as if to give himself some kind of scientific credibility.'

sample one /Larson, in een wit hemd met korte mouwen, de donkere stropdas toont een patroon van diagonale strepen (hij heeft ook altijd een brilletje op, eentje met ovalen brillenglazen), heeft zichzelf frontaal geportretteerd tegen een egaal zwarte achtergrond en luistert aandachtig naar wat in de headphone te horen is/
In 1959, the opera singer Friedrich Jorgenson recorded bird noises in the Sweedish(1) countryside. He heard no voices during recording, but discovered a range of voices with varying degrees of clarity on the tape during playback. The voices revealed personal information to him, plus instructions on recording more voices.
I began to make recordings of birds outside my apartment in Columbus, Ohio.

sample two
After reading about a psychokinesis experiment at the University of California at Los Angeles, I began to attempt to use my mind to affect the spin of a silver dollar to make it land on heads.
It landed heads 11 out of 12 spins.

(1) Dat is wat er staat.

crox 77 (1998), een presentatie van Dianna Frid (CA), geboren in Mexico DF. 1998 is ook het jaar waarin de Tsjechische kunstenaar Krysztof Denek (crox 32) in Nicaragua om het leven komt.

crox 123 (2004), tweede solo project van Marc Coene. Barietprints, 46x46cm, en nogal wat foto's die in Ecuador genomen werden. Het hondje, sta027, is er een van. Enkele van de Ecuadorfoto's maken deel uit van LAN, crox-boek nr 6 (2007).

crox 186, een mail art call (2006-2007). 4 kunstenaars uit Argentinië, waarvan minstens twee uit Buenos Aires, 6 kunstenaars uit Brazilië, waarvan eentje uit het tussen Rio de Janeiro en Buenos Aires gelegen Florianopolis, ook wel Floripa, voor de kenners, en één Uruguayaan, Clemente Padin uit Montevideo.

TAGMOSIS (2008) en Le Lab Nr 3 (2011), twee projecten van de Cubaans-Belgische Lazara Rosell Albear.

crox 289, TVF art doc cinema. Presentatie 2: een delirische performance van de Colombiaan Alvaro Restrepo.

2010. Bart Lodewijks, Daniëlle van Zuijlen en kroost gaan tijdelijk in Brazilië wonen.

Je zou denken, het gebeurt niet, en af en toe gebeurt het toch: het ogenschijnlijk geheel aan toeval te wijten bezoek van iemand uit Peru, Venezuela, Bolivië of Ecuador.

Editeur van het balanseer. www.hetbalanseer.be Productie en uitgave van crox-boek nr 17, Anoniem eerste helft 21ste eeuw (2013).

2011. Le Lab nr 3, a project by Lazara Rosell Albear. 7 July. Audrey Lauro on sax in duo with Pak Yan Lau who is playing a piano-ish, or rather a harpischord-ish, a produce of Hohner, the manufacuror of the melodica. The sound of the instrument is somewhere between a (the cheapman's rhodes) and a wurlitzer. The set is an accompaniment to the projection of works by Japanese photographers. It's an evening filling programme, with concerts by Tuba Libre, Tuba Train and a solo by Antoine Prawerman.

1996. crox 51, Open Deuren. A presentation at a location in Wolterslaan. Drawings. She lso lives there. At her home she has works by an Italian artist called Capovilla whom she met I don't know when, where or how. Interesting work, probably because it was uncommonly un-contemporary. The ground floor of her house had stuff all over the place. 

2010. "Naar Waarde Geschat", a project by Kunst-Werk(t). The valuation experts are Marc Cloedt and Beatrijs Lauwaert.

Negotiated Terrain, 'Borders', crox-book nr 3, CarianaCarianne, pp. 73-75. Trevor Martin, author of the fifth and last part of crox-book Nr 3, discusses the film by David Lean:

'I am watching "Lawrence of Arabia" and the film begins with Lawrence's death. The narrative that follows is a recollection of his expeditions into the Arabian desert - a memory. The film itself is a cinematic construction, a representation of the memory - a memory of Lawrence dressed in flowing white robes, performing the impossible as he leads a colonial army across the desert to reach the sea. I think of his army, the regimented bodies of soldiers and the colonization of nations of bodies that the film celebrates. In watching, I register my own sense of contradiction as I criticize the history of colonialism but simultaneously appreciate the filmic beauty of the work and its extravagant cinematography: representation, memory, land and sea. I also think of CarianaCarianne's liberated voices and their artistic process that proclaims and celebrates their collective entity while seeking to de-colonize their own body and rewrite the social inscriptions they encounter.'

see also: Martin, Trevor 
see also: CarianaCarianne
see also: Olsen, Kym

Constitutioneel binnen een VZW het hoogste gezagsorgaan. Niet te verwarren met Steunende Leden. Bevoegdheden zijn o.a. benoemen en ontslaan van de bestuursleden en goedkeuren van de jaarlijkse begroting. Kan tijdens de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering in principe ook beslissingen nemen die buiten de agenda vallen, mits de gevolgde werkwijze aan de wettelijke bepalingen voldoet.

Tot 2004 vindt de ALV doorgaans in december plaats. Begin 2006 wordt in korte tijd twee keer een Bijzondere Algemene Ledenvergadering samengeroepen waarbij de vergadering op één lid na voltallig present geeft.

De Huidige Algemene Ledenvergadering bestaat uit Ann Vandersleyen, Caroline Vincart, Dries Douibi, Guido De Bruyn, Ilknur Cegniz, Jelle Clarisse, Johan De Coker, Johan De Wilde, Joris Van der Borght, Kristel De Buck, Laura van, Luc Derycke, Luc Pieters, Luk Berghe, Marc Coene, Michaël Borremans, Nancy De Vos, Ria Bauwens, Sjoerd Paridaen, Stefaan Van Ryssen.

crox 197, Alan Smith: 9/11 lego party. In crox2 wordt het betonnen steunpunt aangepakt, eerst door Norma Markley (crox 187, september 2006), die drie zijden ervan afwerkt met een zachtpaarse tint, dan Thomas Böing (crox 191) die de zaak weer wit wil, vervolgens WELD (crox 194) die er een geometrische en enigszins reflecterende omgekeerde L op aanbrengen, en tenslotte Smith die de pilaar gebruikt als steunpunt voor een met lego-elementen gemaakte toren die tot aan het plafond reikt. Het bouwen van de toren wordt een groepsevent, ‘the 9/11 party’ (vrijdag 15 december 2006) waaraan kinderen en volwassenen deelnemen.

Ingreep van Michael Buckland, Alan Smith en dochter Suzan in de mediaruimte - oktober 2005. Smith toont o.a. wat kleinere lego-objecten en een grotere sculptuur - gebouwd rond het restant van een kerstboom - wat hij samen met dochter Suzan maakte. Een selectie van identieke lego-objecten wordt een van zijn bijdragen aan de sequel van BASICS 2 in Abdij Maagdedale. 

I.P.P., Meesterklas Luca, improvisatieproject, 30 maart - 12 april 2015

Geluidskunstenaar. In een vorig leven acrobaat en circuskunstenaar.

crox-box, 9 april 2015: klote interview #5 Maarten, Tristan en Kristof
Kristof, die mee aanzit aan wat op andere momenten als bestuurs- of
programmatafel bekend staat, en als ik het goed heb gisteren pas voor
het eerst naar de verwikkelingen van het improvisatieproject kijken
kwam,(5) herinnert zich de geur van kraampjes in China, hij herinnert zich straten die er vol mee
stonden, kraampjes waar niet te identificeren lichaamsdelen van
dierachtigen gefrituurd werden, dingen waarvan ze in het geheel niet
wisten wat het was, potten en ketels waaruit zo'n walgelijke stank
dampte dat ze de plek halsoverkop verlieten.
'Huisdier?' vraag ik.
- Nee, dank u.
'Reisbestemming?' Heeft veel gereisd. Herinnert zich tal van leuke
plekken. Deed straattheater en circus, dus kwamen ze op tal van plekken
in China, Duitsland, Engeland en Frankrijk. Een van de dingen die hij
deed was steltlopen. Op stelten tot vier meter hoog. Van alle plekken
waar hij kwam, is vooral Macau bijgebleven, het Las Vegas van China.
Favoriete auteurs heeft hij met tientallen, zowat alle klassieken,
beseft hij, maar als hij dan toch kiezen moet staat Henry Miller
helemaal voorin.

(5) Mede-oprichter van het festival Gevleugelde Stede te Ieper.

2003. crox 110, BASICS 1. Ca. 200 drawings by a total of 25 artists. Evert Defrancq is at the top, at least as far as the number of drawings is concerned: he enters a series of 70 prints. A large selection of works by Merlyn Paridaen and Thomas Lerooy is also included. 

Herzamelen, een project van Emma Vanhille, 29 april - 1 mei 2016.
Heleen Van Haeghenborgh en Frederik Leroux: Kaaistraat 27, sound installatie in de videoruimte. Vijf fragmenten: a/ koer, b/ salon, c/ voorplaats, d/ atelier, e/ trap.
Live uitvoering @Stichting Logos op dinsdag 3 mei 2016.

Het leugentje om bestwil. Eerst hoort bestwil gedefinieerd te worden. Wat bedoelen ze ermee. Is het een leugentje tegen beter weten in? Werden ze er beter van dan van het vertellen van de ware toedracht? Iemand zal zeggen: maar zoiets als waarheid bestaat toch helemaal niet. Of. '1 Als je weet dat hier een hand is, dan stemmen we verder met alles in.' (Ludwig Wittgenstein, Over zekerheid, Uitg. Meppel 1977, blz. 33)

Met jokkende meiden werken we niet. Het begint met één kleinigheid, dan nog een kleinigheid, wat later weer een kleinigheid en voor je 't weet is er geen eind meer aan de klereherrie.

'Wat is er gebeurd?' vroeg ze. Kwaad was ze niet. Het was haar lievelingsvaas, een vaas die ze zelf gemaakt had. Het ding stond op een lage tafel vlak naast de doorgang naar het benedenhuis.
Ze vroeg het opnieuw: 'Wie heeft de vaas omver geworpen?' Kwaad zou ze niet worden. Ze zou geen van beide jochies een klap gaan geven, ze zou niet gaan schreeuwen, er zou geen straf volgen. Dat deed ze niet. Dat had ze nooit gedaan en tot op zekere hoogte zou ze zich ook later aan dat grondbeginsel houden. De vaas lag aan gruzelmenten.
De jochies wisten dat ze niet gestraft zouden worden, ze zou niet gaan roepen, dat deed ze niet. Toch schatten ze dat heel erg simpele gegeven elk op een andere manier in. Om te beginnen hield de jongste van beide, hij die de vaas omver gestoten had, de lippen op elkaar. Dus vroeg ze het nog een keer. 'Wat is er gebeurd?'
'Hij is tegen de vaas aangelopen,' zei de oudste van beide. De ander hield de lippen op elkaar. Iets hoorde gezegd te worden, ze konden niet blijven zwijgen tot het huis instortte. 'Heb jij de vaas omver gelopen?' vroeg ze. Ze zou geen boze dingen gaan zeggen. Er zou geen straf volgen. Dat deed ze niet.
'Nee,' zei het joch. En het huis stortte in. Traag, het zou veertig jaar nemen voor het helemaal tegen de grond lag.

Later nam de leugen andere gedaantes aan. Tijdens En Passant spoelde het over de dingen. Het zakelijke brein ontfermde zich over de dingen, ontwierp constructies. Zakelijkheid holde het discours uit tot er geen reep van bleef. En de leugen van het zakelijke discours deed zich opnieuw voor. Leugen nam bezit van de dingen.

crox 145, BASICS 2 - June 2005.

crox 166, ZENPUNK, solo project - February 2006.
crox 145-II, sequel of BASICS 2 in Abbey Maagdendale.
croxcard NR 37, TIP TOP (2005). Release May 2006.
crox 188, BRAINBOX unit 2 and unit 7 (2006). Trio with Anton Cotteleer and Stijn Van Dorpe.
VERZAMELWOEDE, project in Abbey Maagdendale - April 2007.
Earliest crox-Leusism is the performance of Dead Marcel in 1997 at the orgy of the opening night of crox 67. Dead Marcel was a band with Michaël Borremans guitar, Leus on sax and one Verberdt on drums. Hans van Heirseele has a short acte de presence.
Leus' first step into crox territory as a visual artist is in 2005, half decennium later. He participates in the first edition of BASICS 2. Previously he was in the program of EL; after that, a nomination for the Provinciale Prijs Oost-Vlaanderen and a project in galerij Foncke. For BASICS 2, first edition, Leus frames the theft of an artwork. Specifically he puts an in situ thing at the lower shelf of one of the racks, shoots pictures of the artwork, removes everything and creates another work indicating the disappearance of the objects.
 
The work, a manual.
Next is a solo project (February 2006). Previous to his second appearance is a solo in galery Foncke. Leus' project at Foncke's hardly bears comparison with the crox work. The artist tackles situations and events directly. 
Later on Nicolas Leus participates in the sequel of BASICS 2. Approximately at the same time crox card NR 37 is released.
End 2006 he is one of 18 artists in the first BRAINBOX track.With Anton Cotteleer and Stijn Van Dorpe he completes the first and seventh unit.
Verzamelwoede. Project in collaboration with DKO Oudenaarde and C.O.R.N.E.L.I.A., April 2007. Same location as the sequel to BASICS 2.
Nicolas presents 8 specimina of his collections - each composed of 8 items:
-picture postcards of the North sea 
-picture postcards of parks
-'zwartebeertjes' art pocket books, among others on Vermeer, Van Gogh, Renoir, Titiaan
-Modiano folios with drawings by Le Tann
-orange books (erotism)
-Paris books
-net structurs (arcelations)
-different colours of fishing filament (jetsam?)
-shards of plastic (flotsam!)
-soap leftovers or sea prestes (zeepresten)
-plastic bags
-business cards offering a choice of manager titles
-recycled combination of lines on a white background
-ancient girly magazines
next to this series there is a box with Ghent parks, a green book of sentences from literare having the word green in them (with corrections in red) and a cd with a lexicon read out loud. 
All in all 17 collections.

2 witte sculptuur (Sol LeWitt) (verouderd)
(uit Waadruim: legenda, crox-boek nr 7, Nicolas Leus: lijst 11)

crox 232, October 2007. Recent works, assembled in a series of small paintings and a group of 3 large ones. Especially in the smaller works, two of which are published as croxcards, Christophe Lezaire realises an astonishing texture and an unparalleled sophistication - related to the work of Johan De Wilde for that matter - turning each canvas into a small masterpiece. The painting is only let loose and set free when it has reached a pictorial completeness and when the refined technicity and the impact of the image have become one.  
Plasters on his own the walls of what is known as the 'large room'. Member of the crox team from September 2007; also sits on the selection committee or the artistic advisory group. 
publications:
card NR 39 - Charte (2006)
card NR 47 - reprint of NR 39
card NR 48 - Congratulations (2005)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1990. crox 11. Cahiers panoramiques. Panoramic photos. One of the few projects from the first edition of croxhapox of which we have a filmic or photographic document. In the timetable, item crox 11, there are three panoramic photos showing a fairly good image of what the crox space was at that time. Daniël himself took the pictures. 
The first photo shows the back wall of the two rooms in the front. The room doesn't overlook the street but rather a small court. A dog is barking. Someone has to. In the next room, behind the chimney with its decorative panel, someone was playing the guitar. The massive window pane is a remnant of Almost 10 years Cowboy Henk. Seele already imagined that his work was so valuable that it ought not to be damaged or stolen. 
The second photo shows the room at the back. Had been a kitchen once. There was no money for extra paint or plaster, so we kept it as it was. For crox 16, a few months later, we turned it into the inside of a black cube. 
The third photo shows the space in the front. Here was Michaëls drawing table. Three windows overlook the square.
Daniël Libens' project was something I remember as the first confrontation with something I had no idea about whatsoever. It was the first step into a new space. 

2010. End of year presentation 2nd bachelor MMV KASK. A presentation without title in the video space, nucleus of the  productions she will later realise in Campo in 2012 and in Norway.

'The grid is  blended in with the so-called representation. More or less as with the craquelures
on a panel. The lines of the grid point at noise, disturbances. They influence
memories, thoughts, the emergence of images
.' (Johan De Wilde, Particles p.62) A direct indication of the astonishingly virtuoso technique  JDW uses for his drawings.

Mei 2009: een project van de op dat moment in Boston wonende Lisbonse kunstenares Sonia Almeida. Eerder had ze al een heel erg korte presentatie in croxhapox gehad, in de Aannemersstraatlocatie, het project met name van de Tres Chicas Tocadas, Marta Vera, Lucia Saura en Sonia Almeida. De artistiek directeur, die op dat moment in Andalusië woont, zal Sonia pas in 2007 ontmoeten, in Londen, waar ze aan het Slade Institute studeert.
Winter 2013: de artistieke directie logeert twaalf dagen in een dankzij Pedro Faria door de plaatselijke overheid ter beschikking gesteld appartement, in Rua Buenavista op huisnummer 46, waar ook vijf halfnaakte dames, een labrador en een parkiet bijgeleverd worden. Een snufje als gratis wireless internetverbinding evenwel hebben ze over het hoofd gezien en in het gigantische appartement is alles bij elkaar één verwarmingstoestel.
Maart-april 2014: duopresentatie van Pedro Faria & Francisca Carvalho. Pedro logeert gedurende circa een maand in een huisruilappartement vlak bij Gent Sint-Pieters.