encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

1990. De activiteiten van croxhapox beginnen op 15 maart 1990. Er is geen vuiltje aan de lucht. De titel van het eerste project is ART MACHINE. Eind maart volgt een tweede project. Het gaat er nonchalant aan toe. van, de initiatiefnemer, wordt amper gesteund. Het initiatief is in een kraakpand. De eerste projecten passeren zonder dat ook maar iemand wat opmerkt. Er is geen team. van doet het op z'n eentje. Guido De Bruyn participeerde naar hartelust in Art Machine. Om op basis daarvan het initiatief te nemen om een project te beginnen, ziet hij niet zitten. Hij vindt het open deuren intrappen, haakt af. Het tweede project maaky 7 bezoekers. Edwin Carels stemt er mee in om een presentatie te doen op het eerste van Beverhoutplein 7.
1991. Op het eerste van Beverhoutplein 7 is een presentatie van Christ Michiels.
1992. Beverhoutplein 7 is verleden tijd. De actviteit van Croxhapox vzw spitst zich toe op actviteit in het publieke domein. Eind 1991 is er En Passant geweest, een project met instalramen. De huidige activiteit spitst zich toe op twee edities van crox 17, het copy art project, en het finaliseren van Signos de Admiracion, een grootschalig project waarvoor we het totale grondgebied van Gent centrum willen gebruiken. We ontvangen maquettes van Henk Visch en Luigi Mainolfi. Er zijn vergaderingen op beleidsniveau. Signos komt in een stroomversnelling. Eind mei, Jan Hoet werd ingehuurd om een oordeel over het project te vellen, volgt een negatief advies. Het SIGNOS project wordt afgevoerd. Frank stapt op uit het team.
1993. De leden van het wat het toekomstige crox-team zal worden, frekwenteren Opus Operandi en Huize Jacobus. Er is geen vuiltje aan de lucht.
1994 Aan het eind van zomer 1994 gaat het in een stroomversnelling. In het soutarrain van Aannemersstraat 54 wordt plaats gemaakt voor een tweede edtie van croxhapox. Het programma opent met presentaties van Herr Seele en Dirk Peers.

Maart 1995: Dirk De Neef (crox 26). Urk Piw.
Maart 1996: Dirk Peers & Ruth Mentens (crox 40). van (performance, het mosselpannetje), Raymond Van Het Groenewoud (solo concert). Peter Voorn (crox 41, instalraam), Sjoerd Paridaen & Erik Lagrain (crox 42, instalraam).
Maart 1997: Dirk Zoete (crox 60).
Maart 1998: Thomas Boing (crox 73) & Bart Vandevijvere (crox 74). Na crox 70 (nov-dec 1997) en Kamagurka (crox 72, februari 1998) is dit de derde keer dat zowel souterrain als beletage van Aannemersstraat 54 gebruikt worden. Croxhapox programmeert dubbeltentoonstellingen tot juni 1999.
Maart 1999: Marc Maet (crox 92) & Michaël Borremans (crox 93). Concert: Memaz trio. Een cruciaal moment. Tijdens de openingsavond geven Merlyn en Adriaan een spetterende vertoning ten beste. Ze spelen tot een gat in de nacht.
Maart 2000: Lucia Penninckx (crox 102).
Maart 2001: Merlyn Paridaen start Space is the place, in hetzelfde souterrain waar Croxhapox enkele jaren eerder furrore maakte. The Singing Painters treden op in Roeselare, van het originele trio zijn alleen Merlyn en Hans van de partij en de naam is voor de verandering Four Months To Christmas.
Maart 2002: de slaapzalen van de begijntjes, beheerd door VZW Nucleo, komen in beeld als nieuwe locatie.
Maart 2003: crox-vergadering, heropstarten activiteiten.
Maart 2004: Jos Van Meerssche (crox 116).
Maart 2005: instalraam van Wouter Decorte. Projecten van Ante Timmermans, Robin Vermeersch en Thomas Karz (D). Anja Hellebaut stapt op uit het team.
Maart 2006: instalraam van Dr. Al.If (verlengd wegens succes). Projecten van Maud Vande Veire, Annelies Slabbynck en Thomas Broadbent. Publicatie van crox-boek NR.1 van Maud Vande Veire. Het dak van het fabriekspand wordt opgelapt, een pleister tegen de chronische wateroverlast.
Maart 2007: Projecten van Wouter Decorte (plooibaar landschap), Marc Coene (fotografie) en Wim De Waegeneer (Finding Nemo). Eind maart openingsmoment van het project NEW AMERICAN STORY ART, een door Larry Walczak gecoördineerd groepsproject, en The Gentlemen's Gentlemen, een project van Noe Kidder en Brian Getnick. The Medium, een opera voor mezzosopraan van de Britse componist Peter Maxwell Davies, een project van Els Mondelaers.

Maart 2008: Philippe Vandenberg, Black a garden for St. John's Millbrook (crox 247). Publicatie van het gelijknamige boek, crox-boek nr 8. In de kubusruimte een project van Karel Wouters (crox 248). Schilderijen van Rik Soenen in de Thomsenruimte (crox 250). In de grote zaal een duo-presentatie van Heike Kati Barath en Oliver Schulze (D). Op 11 maart een try-out van The Chicken Factory, een project van Luetta en Veridiana Zurita (BR). Op 24 maart een KRAAKproductie: Jack Rose (US) en Hush Arbors (GB). Op 27 maart een toonmoment masters schilderkunst kask en op 28 maart ZWERM, een kwartet voor elektrische gitaar. Ze voeren werk van Larry Polansky (US) en Nico Sall uit. Een dubbele première: eerste uitvoering van het kwartet voor elektrische gitaar van Nico Sall en tout court het eerste concert van ZWERM. Tijdens het laatste weekend is er een tweede editie van 'Hoe bouw ik een tentoonstelling?', een door Kunst-Werk(t) georganiseerde workshop van Georges Uittenhoeve.

Maart 2009: Projecten van Mil Ceulemans (crox 290) en Haritz Guisasola Izeta (ES/crox 291). In de kubusruimte het tweede deel van een drieluik van Nel Aerts (crox 285). Brainbox2 zit voorbij halfweg: ingrepen van unit 7 (Stefaan Dheedene, Steffie Van Cauter en Daniëlle van Zuijlen) en unit 8 (Hans De Meulenaere, Thomas Böing en WELD). Unit 7 bouwt een kot rond de door unit 5 ingebrachte houtkachel en maakt er een sauna van. Het resthout wordt opgestookt en alle eerder ingebrachte elementen gefotografeerd, gelabeld, in dozen verpakt en via Ebay te koop aangeboden. Korte projecten van Kathy Vercauteren, Frank & Robbert en Johanna Van Overmeir, studenten Multimediale Vormgeving, en twee toonmomenten 3de bachelor schilderkunst, resp. Kask en Sint-Lucas. Halverwege maart een nieuwe projectperiode met solo's van Rik De Boe en Johan Boutelegier. De pdf van Majuskel van Johan Joos, het twaalfde crox-boek, gaat naar de drukker. In de videoruimte is er, simultaan met de solo's van Rik en Johan, een tweede presentatie van TVF art archive, dit keer verfilmingen van performances van Alvaro Restrepo (CO), de Deense WORST art group waar onder andere Jakob Schokking deel van uitmaakt, David Moss en Henning Frimann & Pierre Oliver Jorgensen. Op 27 maart is er een gastproductie, het concert van Nadja, een groep uit Canada.

Maart 2010: Op 13 maart is er een concert van DOR en een dag later de openingsavonden van de projecten van Michiel Ceulers, Nel Aerts en Johan Van Roy. Het project van Johan van Roy is in de kubusruimte. Op de instalraamlocatie is het hangen tussen twee projecten, het project van Anne Maes dat net afgelopen is en het project van Ann Vandersleyen dat er aankomt. Sinds eind 2009 hebben de instalramen een langere tijdsduur. In de Thomsensruimte zijn er meerdere presentaties. Eén is een terugblik op Feelestaste, een project dat in 2004 in Galerij Jan Colle plaats vond, twee is Other Sounds at Logos.

crox 348, residence from 5 till 12 Januari 2011.A wooden linear construction floor to ceiling. Reminds one of crox 285-3, the third part of a triptych by Nel Aerts (2009). Lathes, pieces of wood, beams and planks piled one upon the other without glue, nails, screws, tape or different means of attaching. Something else both works share: the wooden constructio lens against the wall. Some differences too. Melissa's work is in the largest rooms,  The ceiling is at 4m20 ansd the objects are floor to ceiling. Nel's work, in the cube space, contains a multitude of oblong, vertical wooden constructions that don't reach - if I remember well - the ceiling at all. The cube has a ceiling at 2m20.
The second work is a wall painting with black duct tape. Meggy Rustamova, residing in the other room at the same time, also does a similar wall drawing. Apart from the material, these works are different. The challenge for Melissa is the enlargement of the small sized collages to room filling sizes. 
The third work is a white shape on the concrete floor and lastly, a work in tinfoil.  

2006. crox 177, BEELD VAN DE BUURT. Leerlingen van Kunstencampus Ottogracht. Concept en coördinatie: Winnie Bauwens.
Recensie in De Gentenaar op zaterdag 6/zondag 7 mei 2006, blz. 22-23:

STEDELIJK KUNSTINSTITUUT NEEMT MACHARIUS-HEIRNIS ONDER DE LOEP

GENT Twaalf jaar geleden werd de wijk Macharius onder de loep genomen door leerlingen van het Stedelijk Kunstinstituut (SKI). Onze krant publiceerde toen enkele foto's. Vandaag namen andere leerlingen, van gemiddeld 18 jaar oud, opnieuw het initiatief om Macharius-Heirnis in beeld te brengen. Ze vertrokken van de oorspronkelijke foto's en maakten er videoreportages van. De mensen die op de foto's stonden, werden opgespoord en soms teruggevonden. "Vroeger was het een eerder industriële wijk met tientallen slachthuizen. Vandaag is Macharius-Heirnis op sommige plaatsen, zoals aan de Lousbergkaai, uitgegroeid tot een duurdere woonwijk", zegt Winnie Bauwens, leerkracht aan het SKI. /Sofie Vanherpe/

HOEKHUIS AAN MUNICHSTRAAT KREEG FACELIFT Het huis op de hoek van de Lucas Munichstraat, recht tegenover freinetschool Het Trappenhuis, verkeerde twaalf jaar geleden nog in een erbarmelijke staat. Vandaag is het een net, proper huis dat een frisse blauwe kleur heeft gekregen. "De leerling in kwestie had niet te veel moeite om het huis terug te vinden", vertelt Bauwens. "Op de video zijn vrolijke kinderkreten van Het Trappenhuis gemonteerd." /Van 2006 tot circa 2008 woont er een Roma-familie. nvdr/

SLACHTHUIZEN EN VEEMARKT ZIJN VERDWENEN Twaalf jaar geleden interviewde een leerling van het SKI deze besnorde slager (foto). "De buurt was vroeger de vaste stek voor veemarkt- en slachthuisactiviteiten", zegt Bauwens. "De man op de oorspronkelijke foto hebben we niet teruggevonden, maar we hebben wel een andere slager in dezelfde slagerij ontmoet. Die vertelde over de paasmarkten die vroeger plaatsvonden in de buurt. Het mooiste prijsbeest ging dan naar huis met de eerste prijs. Het gebeurde toen ook regelmatig dat er een stier ontsnapte."
"De slachthuizen bezorgden echter heel veel overlast in de buurt en het bestuur besloot om die activiteiten uit het centrum te halen. Rondom de vele slagerijen was een rijk horecaleven uitgebouwd, met een 50-tal cafés."
"De bars zijn bijna allemaal verdwenen, maar de dynamiek in de wijk is gelukkig gebleven." /Het Gouden Hoofd bleef een trekpleister. Hier vond in 1998 de 2de Gentse NICC-vergadering plaats. nvdr/

HET ROMMELWATERPARK TOEN EN NU Het Rommelwaterpark was twaalf jaar geleden nog in volle aanleg. "De huizen op de achtergrond zijn hetzelfde gebleven", zegt Bauwens. "Het is nu een gezellig en proper park, met klimrekken en speeltuinen voor de kinderen. De maker van de video rond deze foto heeft een oud filmpje gemaakt rond het gebouw."

VERDOKEN ARMOEDE IN MACHARIUS "De persoon aan de Machariuskerk hebben we natuurlijk niet meer teruggevonden", lacht Bauwens. 'De jongelui die zich met deze foto hebben beziggehouden, hebben dan maar een catwalk op het kerkplein gehouden, waarop de voorbijgangers vrolijk mochten paraderen. Op het filmpje pleit de diaken voor zijn kerk. In zijn ogen gaat het niet om een statisch en stil gebouw, maar om een levendige ontmoetingsplek. Hij is ook diegene die praat over de verdoken armoede die nog steeds aanwezig is. Een eerste communicantje vroeg aan hem hoe de hemel eruitziet. Is dat dan een plaats waar het altijd warm is, vroeg het kind. Thuis was er niet genoeg geld voor verwarming, en dus had zijn moeder hem gezegd dat het in de hemel altijd warm was."

BOUWVALLIG HOEKHUIS MAAKTE PLAATS VOOR NIEUWBOUW Dit huis op de hoek van de ring (foto) is volledig met de grond gelijkgemaakt. Een volledige nieuwbouw kwam in de plaats. "De filmmaker vroeg een voorbijganger waar het hoekhuis van twaalf jaar geleden stond", zegt Bauwens. "De vrouw heeft geen flauw idee waar het huis staat, terwijl ze met haar ruf vlak naar de nieuwbouw staat. Het verschil tussen het bouwvallige huis van twaalf jaar geleden en de statige nieuwbouw is frappant."

crox 349-2, residentie van 14 tot 21 januari 2011. een fragment uit de crox-box:

foto boven: In de presentatie van Machteld Rullens nam iemand plaats aan de kleine tafel. Op het tafelblad liggen wat dingen. De jonge vrouw leest luidop in het boekje van Machteld. Omdat ze de woorden wou horen, zegt ze. Ze spreekt de woorden luidop omdat ze wou weten hoe het klinkt.

foto onder: 'Mag ik een foto van je handen nemen?' vroeg ik.
'Ja,' zegt ze.


De tekst beslaat 4 bladzijden en is onderverdeeld in 7 fragmenten die alle
min of meer eenzelfde lengte hebben. Zij en Joel Galler, vertelt
Machteld, hebben het in Berlijn gemaakt toen ze aan het EEA resideerden.
Dat staat niet in het boekje vermeld. Er staat dat het om flarden van
gesprekken gaat, an expansive collection of spoken words, sporadic thoughts and evesdropped sentences, heard within the Beelitz area.
Alleen als je weet dat Beelitz tussen Kreuzberg en Schönefeld is, weet
je dat het in Berlijn gebeurd is. Zelf ben ik ooit wel eens in Kreuzberg
geweest en Alexanderplatz heb ik gezien voor het een bouwput geworden
was. Beelitz is de zuidoostelijke rand. In het EEA hadden ze toen een
dertigtal residenten. Toen is twee zomers geleden, 2009, en aan het eind van die zomer, augustus, september.

Sofie is net aan bladzijde 4 begonnen

from a different window when searchnig I forgot
the colour of the future where we are now with
no certain spiders and a duality of dog and wolf

als ik de ruimte betreed waar Machteld haar presentatie heeft. De docenten
en juryleden zijn ervandoor. Adam Geczy ging achter ze aan. Philip
Aguire y Otegui zei dat hij en Dirk in Kameroen geweest waren, hij
bedoelde Dirk Braeckman, en dat ze daar Martens pils gedronken hadden en
dat hij in de hitte had zitten suffen en denken, waar godverdomme heb
ik dit bier al eens eerder gedronken, en dat hij toen opeens had beseft:
croxhapox godverdomme, daar heb ik dit bier al eens eerder gedronken.

Op Sofie na is er helemaal niemand. Ze zit aan het tafeltje waarop
Machteld wat dingen heeft uitgestald en leest in een boekje. Ik maak een
foto, stap om de tafel heen, maak nog wat foto's.

the title what I remember is a roundabout
of curiosity a slide-in death moving backwards
towards an ambivalent sexual art you never know
your next step technically I never get there in
many ways the question is an anxious train inside
a room inside a rood inside a room inside a room
going nowhere fixed on my abstract self yellow
and looking in 1.7 three million drugs placed in
once upon a time with paper in our eyes and wires
surrounding what will happen next I assume
the answer to be yes listen for me coming in an
already otherwise memory just another grid
recreating a language that I dream in I will try
to be your cushion and sieve through scattered
depths install yourself as we are all isolated
together just remember that this is for both of us.

Het woord rood, inside a rood, bestaat niet. Het is een tikfout, er had inside a room moeten staan. Cambridge vermeldt rood screen:
a decorative wooden or stone wall that in some Christian churches
separates the area near the ALTAR (=a table used for religious
ceremonies) from the other parts of the church
Roo, Australian slang,
stands for Kangaroo. Tikfouten staan voor zo'n massief totaal aan
kennis dat ik er soms duizelig van word.

Searchnig. Zo staat het in de tekst die Joel Galler en Machteld Rullens samenstelden. Als je dat op google intikt kom je op een pagina met foto's van een nerd die met
een verrekijker zoekt waar je gebleven bent en een jerk die het met een
vergrootglas doet. Eén tikfout en niemand die je lastig valt.

2010. crox 289-18, THE ENDLESS STORY OF FLUXUS: PERFORMANCE COMPILATION. TVF art doc cinema.
Two posthumous documents. One is a performance from 1985 of Piano Piece (by Georges Maciunas), one of the performers being Ben Vautier. The other is a work from 1992 by Mieko Shiomi: Requiem for George Maciunas.

crox 334, mei 2010. Characters Make Stories, groepsproject samengesteld door Stijn Van Dorpe. Met Assaf Gruber, Robbrecht Dsmet, Wobbe Micha, Stijn Van Dorpe en Fiona Mackay. De presentatie van Fiona blijft beperkt tot 1 schilderij.
crox334 Characters Make Stories IMG_1159
foto: MC

crox 441, 12 mei - 9 juni 2013. Schilderijen.

Breath From A Warm Locale, crox 459. Coproductie met Parkingallery Projects en Asayeshgah Projects (Iran). Videokunst uit Iran. Van Tala Madani het werk 'UnderMan' (2012), een kortfilm.
Fragment uit de zaaltekst: "This work shows a man (UnderMan) sitting by what looks like a printer nozzle Wall. Objects will start dropping on him, showing two men (AboveMen) on top of the wall throwing objects on him. The AboveMen do this with freakish excitement. The objects fall however to truly put him down. UnderMan, tired of the objects failure, has become inspired by the AboveMen, gets a large hammer and hammers himself down into the ground, and succesfully buries himself."
gebruiksaanwijzing
DVD: Philips
beamer: Sony
de trappen dienen bestegen voor de bediening / het IRoog van de beamer zit achteraan / controleren of film in repeat staat

2011, 28 May: concert with Jozef van Wissem (NL). A Smeraldina-Rima project. -->Vanishing Twins

text fragment /croxbox-notebook/
In the dark, the lute-player (1)
film projection(2)
Versailles
Jeanne the images are
Madic dark notes
taken in Versailles(3)
it seems rain is falling
oh no it's the film projector
anecdote Salzburg(4)

(1) Jozef van Wissem on baroque recorder - with swans' neck.
(2) Work by Jeanne Madic.
(3) The gardens of the versailles palace.
(4) crox-box, 28 May 2011

crox 310, instalraam. Locatie: Onderstraat 26. september 2009 tot en met januari 2010. Hologram.

Luk Lambrecht, 29 december 2009, recensie (Knack) 'In een huis met prachtige vitrine in de Onderstraat 26 in het centrum
van Gent organiseert het actieve kunstcentrum Croxhapox kunst in een
"instalraam" met deze keer een heel subtiele en haast onzichtbare
ingreep van Anne Maes. De gevel van het huis die bestaat uit een deur
en twee symmetrische ramen is volledig bedekt met enorme lenticulairen.
Op het eerste gezicht wordt alleen het motief van een gordijn
waargenomen maar bij een 'bewuster' wandelen duikt plots een figuur op;
een oudere vrouw die vanachter het gordijn naar het "leven" op straat
kijkt.
Met deze techniek die iedereen kent van die prentkaarten die
bij het bewegen ervan meerdere beelden laten zien, schuift Anne Maes het
aanwezig worden van het motief bij de opmerkzaamheid van de passant die
het beeld genereert door als het ware als "een camera-oog" langs het
rijhuis te lopen. Het pakkende motief van een oudere vrouw die opduikt
achter een wit glooiend gordijn; het is bijna een archetypisch beeld
over de toenemende fundamentele vervreemding in onze nerveuze
samenleving.'

crox 313. Buffet Gent Dampoort / videofilm. September 2009. Iedereen die hem kende, wist z'n voornaam. Herman. Wat ze ook wisten was dat hij uit Eeklo kwam, daar ooit een huis zou hebben gehad en van adellijke afkomst was, hoewel dat laatste niet gepreciseerd kon worden. Niemand wist er het fijne van. Ook z'n familienaam bleek een goed bewaard geheim, zelfs Freya, die hem gefilmd en geïnterviewd had, moest toegeven dat ze 't niet honderd procent zeker wist. Of 't Aguilera was of wat anders. Zei je Herman, dan wist iedereen over wie je het had. Een spichtig mannetje in lompen. Op een keer had ik hem vlakbij de Kapiteinstraat op een bank zien liggen dutten. Eind jaren tachtig kwam ik hem vaak aan Sint-Jacobs tegen. Het huis dat hij had gehad, was afgebrand. Hij stonk een uur in de wind, ververste zich helemaal nooit. Hoe oud hij precies was, viel moeilijk in te schatten. Er was een tijd geweest dat hij bij Bloch tussen de gepoederde dames aan tafel zat. De oude Bloch had een zwak voor Herman, die er als een verwaaide specht uitzag en naar urine rook. Hij kreeg gratis koek en een kop koffie, zei geen woord. Jaren aan een stuk had ik hem op het plein gezien, vaak bij Jean en Margriet, en omdat ik daar net zo vaak een pak friet ging halen sprak ik hem wel eens aan, maar dat leek hij ongepast te vinden. Toen hij op een keer toch wat zei, begreep ik dat ik zijn goedkeuring gekregen had. Je bent een fijne vent en hou nu maar je mond, meer had hij niet willen zeggen. Freya had hem gefilmd en ook geïnterviewd toen hij, jaren later, steeds vaker in de buurt van Gent Dampoort rondhing en een vaste klant van het stationsbuffet werd. Ze had vooral de andere stamgasten geïnterviewd, uit Herman had ze niet veel los gekregen. En ze had zijn begrafenis gefilmd en de ceremonie op een strooiweide. De dood van Herman ging niet onopgemerkt. In januari 2007 was hij in de buurt van Gent Dampoort uitgegleden over het beijzelde voetpad. Hij was blijven liggen, een ambulance had hem naar een ziekenhuis gebracht en daar was hij gestorven. In een bed. En enkele dagen later hadden ze daar in De Morgen over geschreven. Twee bladzijden en een foto van Herman, een klein, spichtig mannetje helemaal achterin de foto in een kaal en wijd landschap waar op dat spichtige mannetje na eigenlijk helemaal niets te zien was. En daarover gaat die film van Freya Maes. Het is haar eerste film, een kleine film, een meesterwerk.

crox 389 (2011). MERY ME. Presentatie van een in Armenië gerealiseerd fotoproject. Simultaan ook nog projecten van Giannina Urmeneta Ottiker, Yuji Harald Matsumoto en Nele Van Canneyt.

Freya: 'MERY ME is het verhaal over Mery Sogomonyn, een Armeense vrouw die ik fotografeerde in Yerevan. Ze is 33 en deelt een klein appartement met haar dochter en moeder. Ze verliest zeer vroeg haar vader, wordt jong zwanger, trouwt, maar het huwelijk houdt niet lang stand. Vandaag heeft ze - zoals ze zelf schrijft - als levensdoel "in een boeiend land te wonen, in een mooi huis, met een liefdevolle echtgenoot en aardige kinderen, in een gezin waar liefde, respect en begrip voor elkaar op de eerste plaats komen, een geschikte baan te hebben en van het leven te genieten en natuurlijk altijd de mooiste te blijven.'
Overal in Yerevan kijk je uit op de mythische berg Ararat die zich net over de grens op Turks grondgebied bevindt. Freya: 'Dat is tragisch, niemand is er ooit geweest, maar ze praten er elke dag over.'
Op de foto's zie je het kleine appartement waar Mery woont, in het centrum van Yerevan, de dochter die hoge verwachtingen heeft, het als model zou willen maken en ook tekeningen maakt van hoe ze dat ziet.

crox389 Freya Maes IMG_4114crox389 Freya Maes IMG_4115crox389 Freya Maes IMG_4121
linksboven: de berg Ararat. foto's: MC

2014. TVF art doc cinema: Recent Exhibition Video Documentations #1. Laura Maes, Sounding Sound Art. Hogent Zwarte Zaal, 2013. Tijdsduur: 35 min. Taal: Nederlands. A TVF Video Production.

(1954-2000)

crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch (1997).

crox 92 (March 1999) - drawings.

crox 104, The first 10 (retrospective June-July 2000).

Edith Doove (De Standaard, 10 maart 1999) The drawings of Marc Maet too have an intensive effect. Purposefully hung high on the walls, they actually force one's attention. It's a bizarre series of nice pictorial quotes and ideas, refering to artists like Picabia, Zurbaran, Beuys, Araki, but also Magritte. Maet regularly assumes the role of the painting critic of the Belgian art scene.  

The point of absolute freedom and not giving a damn for conventions... Beautiful! (A note from Marc Maet in the visitor's book, April 1999)

Project by Cuban-Belgian artist Lazara Rosell Albear.

2008. TAGMOSIS at Croxhapox. crox 286. Two-day festival organised by Mahaworks and Ciclic Records. Friday 19 and Saturday 20 December.

crox-box Friday 19
December 2008 TAGMOSIS 2008 by Ciclic and Mahaworks. Eli and Lazara have
started preperations on Tuesday. It's the last project before our winter break,
a short, itinerant festival with performance, dance, muzic and video. A large
stage appeared in the large space, courtesy of the Dienst Feestelijkheden
[Supporting service of the city of Ghent]. Provisions are dropped in by Roger
from Negocito. A fragrance of soup. Juan, a Spannish dancer living in Brussels,
is practicing in the video space. Jan Van Ryckeghem busies himself with testing
the  video projection. Eli and Lazara
also take care of the video projection, a work by Alda Snopek. Gabriele works
in the movie industry, she is an assistent producer. Antoine Prawerman treads
through the rooms, snugly wrapped against the cold. He's a musician, Polish
roots, lives in Brussels, plays the bass clarinet. Giovanni Barcella attaches a
white cloth in front of the entry to the cube room. A drum kit sits in the
cube. And a slide projector too. One of the amps has a pile of paper on top
(notes? scores?) and on top of that stash of paper an Italian translation of Dylan
Thomas, POESIE, a 1976 edition by Ed. Guanda, traduit par Roberto Sanesi.
Antoine has settled in the office, making calls. Jan is still fiddling with the
slide projector (...) No way to get the lines right. Has take him more than
half an hour by now. Judith and  Bart
drop in, and Younes a bit later, Chris Van der Burght and Alda too. Hurriedly I
count the money in the bar drawer. Meanwhile, Barcella attached a piece of
paper at the entrance of the cube room:

Giovani Barcella
personal solo op
aanvraag
reservatie 3p max

[Giovanni Barcella
personal solo at request
reservations for 3 p
max]

(...) Someone has put
a load of blue fertilizer in one corner of the large room. The blue beads are
arranged like some kind of Halloween mask. A torchlight adds the necessary
atmospherical light. Juan is wearing a black cap and inquires if he can have a
glass of water. Un verre d'eau, in the Ponge version: 'mesure de la capacité
des sobres. Capacité pure, existe à peine.' At the same time a ladies voice is
singing and shouting in the cube room. Monika. Monika stands at the side of a
highway and screams, chants, sings, shouts, vomits. She throws up on the
highway. Later on Eli says in fact he had expected her at crox. She lives in
Berlin. The agreement was for her to do a performance. On the other hand Nan-Ping
is present. She is working with Peter Verhelst these days.

Next to the heap of
fertilizer is an mp3 playing a movie. It is said to be a work by Eli, something
he he made the other day. The evening starts with a solo by Antoine Prawerman
on bass clarinet. Roger is warming the shellfish soup.  Somebody asks if we have tea. Tea… do we have
tea. I discover that we have rosebud tea. Prawerman is astonishing. The
instrument sounds as if it has ten inner sides. He explains, later on, that the
improvisation is based on a system of 12 sounds and 13 colours. Whether he lets
himself be guided by the colours he sees around him during the improvisation he
doesn’t tell. But he does say that certain registers of the bass clarinet have
the timbre of a trumpet.

The second action is
a performance by Lazara against a backdrop of video projections. They are Jan’s
movies, a self-portrait to the left, colour improvistions to the right. There
is quite a crowd. One of the visitors is sitting in lotus position.

Giovani Barcella sits
in the cube. Judith orders another glass of wine, Père Guillot, vin du côte de
Nîmes. An improvised kitchen in the corridor to the brainbox space: two plinths
and a plank, a ladle and a black cooking pot. A shelf with chunks of bread, a
stock of plastic spoons and red chequered napkins.

A sharp, spicey soup.
Almejas and shrimp seasoned with coriander. Marc is back from being elsewhere.
In the cube, Barcella has started his first drum solo. A bit later Juan starts
a dance solo. In the other room (…) Eli of Ciclic has put a guitar amplifier
and some other stuff.

Juan strides around, watches, probes. Macharius church's bells
are ringing loudly. Emilie pops in, right in time to see Juan performing. 'I
just managed to forget to put in my lenses,' she whispers. Juan's body is
entirely a dancer's one, pliable from big toe to left nostril, stiff one
moment, next elastic as if made from rubber, fresh latex leaking from the tree
like molten gold, then again wooden, a drop that slows down and thickens and
during that thickening suddenly falls, disappears, changes into a string that
breaks in halves, exploding in sudden movement - a movement joining all
movements, sudden, abrupt, a sequence of round and square, the trained body in
a jumble of geometric figures. The audience has meanwhile grown to more than
30. More people are arriving. Juan takes a break. He isn't far from the spot
where the picture of Lien, taken in Genova, had been: the photographer lies on
a wall, a wall which turns its back side to the Mediterranean. Juan is close to
the wall. He pants, relaxes, looks, watches, watches the audience, watches the
other dancers, it follows from the essence of his posture, the watching are
transformed into the watched by the act of watching. Slowly, he bends through
his knees. Slowly, slower still, softly like the bending of a century-old
branch. The branch squats, sits down. even slower movements: centuries lean
over one another and end up in the dancer's body. Then, as he lays down, felled
by a blow originating from the paleolithic... a blow from the infamous Urk Piw
from the tribe of boulder-chewing elephant hunters... Urk Piw, the infamous Urk
Piw, inventor of the blow on the mug... Juan gets up, slowly like a reed rising
from old, stiff mud. Then, even more slowly, he sits, explores, remembers how
it is to be growing. There's no hurry. Soil examination takes time. He stares,
watches, a solid, sculpted staring. He gets up half sitting, almost crawling, a
moaning gesture, slow in all divisions and ramifications of that one movement
the body makes, slow in getting up, ultimate bending steeped in a trembling of
hopeless inertia. He threads to the wooden wall, raises the word FINE. Applause
explodes.

The next act is a
duo: Eli on guitar and Nan-Ping dance, percussion, vocals. Michael and Xenia drop
by. Nan at frist crawling, screaming, then rhythmically with wooden blocks on
the floor and at a later stage on sakuhachi, vertically. Eli’s guitar playing
is amazing.

2009. crox 299,
Zennestraat 17, Brussel. Mahaworks, CiclicRecords and TVF art doc cinema each
have their programmes at the ground floor of the building in Zennestraat.

2011. Le Lab nr 3. 7
July. A full evening’s programme with music, video & photography. Marco
Loprieno (IT/EEeb bass tuba, tenor sax, trompet, nagaswaran), Jan Pillaert (EEb
bass tuba), Antoine Prawerman (clarinet, bass clarinet), Audrey Lauro (sax),
Pak Yan Lau (keyboards), Lazara Rosell Albear (drums, pocket trumpet, video).
Projection of photos during the set of Audrey Lauro and Pak Yan Lau. Photos by
Japanese photographers, a.o. Tomoko Imai, Hisashi Murayama and Takeshi Kishi.

Franse kunstenaar, geboren en getogen in Saint-Brieuc. Woont in Brussel. Nam in 2012 deel aan TRACK. Maakt deel uit van ECHO, crox 435, het in 2013 door Michel Couturier samengestelde project.

004005006
foto's: Neema Bahrehmand

MC over Erwan Mahéo: 'Het werk van Erwan Mahéo stopt nooit in de tijd, niets is definitief af en elk element kan opnieuw tot leven komen op gelijk welk moment in de toekomst.'
Sandra Caltagirone over Erwan Mahéo (L'Art Même n°58, p.35): 'Les architectures autobiographiques d'Erwan Mahéo (°1968, Saint Brieux, France; vit et travaille en Belgique) s'ancrent également dans plusieurs strates d'espace et de temps. Pièces de mobilier impracticables ou maquettes d'architecture improbables, elles se composent de plateaux (sur pilotis) superposés, symbolisant différents espaces où le travail de l'artiste a été montré. Les lieux représentés sont réels, mais les échelles et la chronologie n'ont pas été respectées, dans un beau brouillage spatio-temporel (amené à évoluer). Tenant autant de l'objet rétrospectif que du work in progress, ce sont des "lieux de pensée", entre rêve et réalité...'

crox 446, BRAINBOX3. In de zevende en laatste unit, samen met Kristof Van Gestel en Eric Pries (DE). Zegt op het laatste nippertje af, namelijk zo ongeveer op het moment dat opbouwweek zeven begint, begin december 2013, omdat hij snipverkouden is en met koorts in bed ligt.

crox 186, What about Croxhapox. Mail art call. Startdatum: begin juli 2006. Presentatie november-december 2007. Coördinatie: Frips en Marc Coene.
Poster, 2-zijdig drukwerk A2. Layout: Rob De Schutter.

Op de poster staat het als volgt: 'a mail art call by Frips and Marc Coene in collaboration with croxhapox art center'
the mail art invitation:
"croxhapox is an art center in gent, belgium
croxhapox is a nine-letter word
croxhapox is dada

what about croxhapox?
send all mailart to' /adres Frips/

Inzendingen van

Argentinië
Estella Patricia, Buenos Aires
Samuel Montalvetti
Silvia Bocca, Buenos Aires
Sol Pedrosa, San Isidro
België
Ben Tripe, Grimbergen
Bernd Reichert (DE), Brussel
BroC, Verviers
Grégory de Marseille (FR), Brussel
Guido Vermeulen, Brussel
Helen White, Gent
Jack Rose, Xhendremael
José Vandenbroucke, Deerlijk
Kelly Vander Haegen, Gent
Kristian Van der Heyden, Antwerpen
Luc Fierens, Weerde
Mail Art Jail Studio Andenne /Yves Hannecart, Serge Vandevelde, Michel Charles, Jean Spiroux, Roberto Pascal, Edmond Kempeniere, Marcel Dubucq, Nicolas Poppe, Freddy Moreau, André Philippe/, Andenne
Merel de Roose, Gent
Nicole Eipers, Melin
Perlette Adler, Charleroi
Sjoerd Paridaen, Gent
SHCORR, Gent
Stefaan Loncke, Diksmuide
Brazilië
Alexandre Gomes Vilas Boas, Guarulhos
Dorian Ribas Marinho, Florianopolis
Louiza Scarpin Teixeira, Campinas
Nadia Poltosi, Porto Alegre
Pedro Costa, Salvador-BA
Sidney Tome, Sao Paulo
Canada
Carlyle Baker, Peterborough
Diane Bertrand, Saint-Léonard
Gail D. Whitter /British Columbia/
R. F. Côté, Québec
Ross Priddle, Medicine Hat
Denemarken
Marina Salmaso
Duitsland
Angela Behrendt, Hannover
Bernhard Zilling, Berlin
Edition Janus-Eberhard Janke, Berlin
Elke Grundmann, Berlin
Horst Baur, Munich
Johannes J. Musolf, Braunfels/Lahn
Jürgen O. Olbrich, Kassel
Reiner Lange, Koblenz
Roland Halbritter, Nüdlingen
Schokko Cassana Rosso - Christian Milbrandt, Berlin
Thorsten Fuhrmann, Hugfing
Engeland
Alan Brignull, Wivenhoe
Alwina, Canterbury
Andrew Stys, London
C. Swinson, Hailsham
Keith Bates, Manchester
Treena, Barnton
Finland
Haje Holmström, Västerhankmo
Jarmo Sermillä, Hämeenlinna
Jukka-Pekka Kervinen, Puhos
Kimmo Framelius
Paul Tiilila, Pälkäne
Frankrijk
Ambassade de l'Enclave Independante d'Utopia, Guivry
Bruno Sourdin, Saint-Lo
Daniël Daligand, Levallois
DEB, Arras
Eric Bensidon, Paris
Eric Coraboeuf, Paris
Eric Langolff, Emalleville
Fabien Swyngedauw, Lille
Fabienne Ruaut-Lichet, Dreux
Fabrice Fossé, Maulévrier Ste Gertrude
GEHA, Lagord
Isabelle Vannobel, Dunkerque
JNP, Calais
Marie-Bernadette Dupont, Bouvigny Boyeffles
Marielle Conte, Arles-Griffeuille
Michel Della Vedova, Limoges
Pascal Lenoir, Grandfresnoy
Pinky Marysse, Chartres
Rémy Pénard, Limoges
Torben Doose, Paris
V. Courtois, Lyon
Valerie Ceravolo, Toulouse
XYB, Lille
Griekenland
Thomai Kontou, Elassona
Hongarije
Focht Sandor, Körösladany
Szanto Andra's Zsolt, Budapest
Ierland
Barry E. Pilcher, near Letterkenny
Italië
Claudio Gavina, Milano
Claudio Grandinetti, Cosenza
Emilion Morandi, Bergamo
Ettore Tomas, Sasso Marconi
Francesco Mandrino, San Felice
Giovani Strada, Ravenna
Lancillotto Bellini, Verona
Maurizio Follin, Favaro
Moreno Menarin, Vicenza
Ruggero Maggi, Milano
Silvano Pertone, Ponente
Solamito Luigino, Ventemiglia
Tiziana Baracchi, Venezia-Mestre
Vittori Baroni, Viareggio
Japan
Blancdesign, Tokyo
Mark Hammond, Kanazawa
Letland
Vladimir Jakushonok, Riga
Litouwen
Vaiva Kovieraite, Kursenai
Luxemburg
Franez Frisch, Walferdange
Maleisië
Asliza Aris, Bandar Baru Bangi
Suzlee Ibrahim, Bandar Baru Bangi
Nederland
Guido Utermark, Den Haag
Henk J. Van Ooyen-Holland Mail Art, Spykenisse
Kat van Trollebol, Tilburg
Houtskool Mail Art - Stardust Memories, Amsterdam
Renée Bouws, Amsterdam
Piet Franzen-sidac, Leiden
Noorwegen
Jaromir Svozilik, Oslo
Oostenrijk
Brigitte Plieger, Bregenz
Polen
Teodor Ajder, Warsaw
Roemenië
Constantin Raducan, Lugoj
Flora Raducan, Lugoj
Rusland
Anastasia Viktorova, Nizhnekamsk
Ivan Zemtsov, Yoshkar-Ola
Klukin Alexy, Yoshkar-Ola
Klukin Naztya, Yoshkar-Ola
Olga Sorokina, Tatarstan
Oleg Romanov, Poselok-Tashenka
Tatyana Makarova, Tatarstan
Valery Shimanovskij, Tatarstan
Willy Melnikov, Moscow
Servië
Rora & Dobrika Kamperelic
Spanje
Agustin Calvo Galan, Barcelona
Asoc. Cultural Oficina de Ideas Libres, Madrid
Carlos Botana, La Coruna
El Taller de Zénon-Miguel Jiminez, Sevilla
Lourdes Mondejar Ramos, Cadiz
Luis Diaz Garcia, Madrid
Manuel Calvarro Sanchez, Huelva
Marta Bellés, Barcelona
Marta Bosch, Barcelona
Miguel Melero, Culleredo
Paulino Vicente, Avilés-Asturias
Ramon Cruces, Os Tilos
Uruguay
Clemente Padin, Montevideo
VS
Adamandia Kapsalis, Chicago
Anne Braunschweig, Corrales
BEE, Oneonth
Ct. Pf. Joseph A. Uphoff, Jr., Colorado Springs
Cyndee, Billings
Cypripedium Unbound, Billings
DAN, Portland
David Berube, New York
David Hunter, Newcastle
David Stone, Baltimore
Denise Hunley, Dallas
Dragonfly Dream, Santa Fe
Ed Giecek, Arlington
Elizabeth, Stillwater
Elizabeth Zois, Troy
Gene Ray George, Denver
George Parsons, Nevada City
Jesse Freeman, Baton Rouge
Jessy Kendall, Lewiston
Jim Leftwich, Roanoke
John Bennett-Luna Bisonte Prods, Columbus
Jokie Wilson, San Francisco
Josh Ronsen, Austin
Judith A. Skolnick, Washington
Laura Barletta, State College
Lezbag, Portland
Lex Loeb, Portland
Lindall-spiralmail, Seattle
Lynn Palmiter Junior, Troy
Mail Art Collective-Persephone Thorn, Sarasota
Malok, Waukau
Mark Sonnenfeld, East Windsor
Monica Rex, Los Angeles
Nubby Twiglet, Portland
Parker Point Productions, Mount Clemens
Pat Stevens, Auburn
Pati Bristow, Los Altos
Peg Walz, Richmond
Perry Hoffman, 29 Palms
Reid Wood-State of Being, Oberlin
Richard Canard, Carbondale
Ron Omlin, Eugene
Roxanne Clark, Louisville
Russell Manning, Dallas
SHMUEL, Brattleborro
Sophie Blachet, Miami Beach
Test Tower, Centralia
The Haddock, Eugene
The Sticker Dude, New York
Tom Hilgartner, Huntington
Valeria Pouza, Miami Beach
William L. Phillyaw, Kansas
Xmo Jinglemot, Bellingham
Zuid-Afrika
Cuan Miles, Vincent
Zwitserland
Incredible Green Cat Company, St. Gallen
Martin Schwarts, Winterthur

what about croxhapox? crox 186, a mail art call. Concept and coordination: Frips and Marc Coene. >mail art call

Copy Art project, first edition - 1991. Sjoerd Paridaen opens the series and introduces German mail artist Jurgen O. Olbrich. The second edition of the Copy Art project (1992) sh o.a. Olbrichows works by a.o., Michael Winkler, Maria Blondeel, Wolfgang Hainke, Peter Krabbe, and Hungarian artists Dardai Szusza, Istvan Tenke and Ervin Szubori.

Guy Bleus and Johan Van Geluwe participate in En Passant (1991). Guy Bleus faxes a number of works for the >KNUTS project in 1992, a project which never materialises because of a dearth of contributions.  

Op 31 december 1996 the mail art correspondence between Sjoerd Paridaen andHans van Heirseele takes off, a collection presented two times in the crox-programme at the end of the nineties, once in 1998 (crox 81, installation window Aannemersstraat 54), next during the 'first 10', the group exhibition which signals the departure from the location of Aannemersstraat: this time, Sjoerd opts for a slide projection of 80 mail art specimen from the collaboration with Hans (work shown previously in The Front in Arnhem, Autumn 1998).

In Februari 2000 van Heirseele shows a mail art project in Cafe con Libros (Màlaga/Esp), a project reviewed by a journalist of the local newspaper El Sur.

Johan De Wilde (crox 98, juni 1999). the solo by Johan De Wilde combines drawings, photos and an indirect correspondence project. The correspondence address is the proper local address of JDW but unknown abroad (e.g. Johan De Wilde, Limburgstraat 32, Helsinki, Finland). The sender (in indirect correspondence this is customarily the addressee) is the address of croxhapox.

crox 132 (February 2005), installation window by Sjoerd Paridaen and Hans van Heirseele. Slide projection of a number of recent mail arts. The collection of the artist duo has grown to approximately 4000 pieces. >www.shcorr.be (operational since November 2006)

2005, a quick visit to croxhapox from the Walloon mail artist Pig Dada .

In 2006 a number of small mail art projects are shown in the media space: Collectie 1 (initiative of Sjoerd, this time also with work from the correspondence with Wouter Feyaerts and South African artist Veronica Gabriëlse), and a project directed by Frips and Marc Coene with works of American mail artist Reid Wood.

Fragment from a text by Rudi Fuchs about Mainolfi's work: 'They are visual fairy-tales, the works of Mainolfi. Tender inventions. Mainolfi is a very gentle artist. After Minimal Art and large-scale Pop painting, the idea lingered on that modern Art should be tough and dramatic. Gentleness with materials and gentleness with details (so that also small thing remain intact and are not forgotten) is not, at present, an easy position. The drama of the World, as it now is, seems to command a different, a more heroic attitude.' (from the website of Luigi Mainolfi - introduction)

Imaginary territory where L. Vervaecke situates his by no means imaginary zoological observations. Vervaecke's utopian produce houses rabbits, finches, partridges, hares, roebuck and crows.

2003, crox 109. IMPRESSIES UIT MANALOPIË [IMPRESSIONS FROM MANALOPIA], an installation window in Schepenhuisstraat at number 25.

2010. A Group Show, curated by RE: Group project with photographic work embedded in space from 13 artists.

2011. MANIFOLD, a theatre project by Sandrine Verstraete. Residence. Kirsten performs during the first part, after the preambulo in the hall where a student of Arab history and culture draws a Hebrew text with water on the floor. The first part is deliberately slow and long, with lots of silences and changes of pace.

Kamikaze.
crox 43, 1996 (Thomas Broadbent): duo of Bart Maris (trumpet) and Filip Wauters (guitar).
crox 51, 1996 (Open Doors), this time the complete Kamikaze Quartet.
crox 70, 1997: duo Bart Maris & Filip Wauters.

February 2006. Bart Maris solo at the opening of the project by Nicolas Leus
January 2007: Five Collaborations, a project by Alan Smith. One of the collaborations is between Alan Smith and Bart Maris: a sound
installation using a dozen tape recorders. Starting from the loops Smith
manufactures a series of drawings determining the position of the tape
recorders.

January 29th, 2011. Trio with Peter Jacquemyn (bass) and Merlyn Pardaen (drum).

Herzamelen, 29 april - 1 mei 2016. >Vanhille, Emma
Suppoost 1 & 2

22 zwarte plastic zak uit Marokko (opgeblazen en dichtgebonden) (uit Waadruim: legenda, crox-boek nr 7, Nicolas Leus: lijst 14)
Beamer De Marokkaanse beamer: zie hieronder.
Brahim Bachiri Neemt deel aan een door Bart Vandevijvere samengesteld groepsproject met kunstenaars uit Noord-Frankrijk en Westhoek. Eerste project in wat tot dan het atelier van Stief Desmedt geweest was. Van BB een videofilm met het semi-documentaire verslag van een theeceremonie. September 2007. Na het project blijft de beamer die Brahim voor de projectie gebruikt had in croxhapox achter.
kinderen De kinderen van een Marokkaans gezin dat circa 2007 in een van de huisjes aan het woonerf verblijft amuseren zich kostelijk met de animatiefilm van de Franse kunstenaar Martin Singer, tot de moeder de zaal betreedt waar de film geprojecteerd wordt en nog wel tijdens het fragment waarop te zien is hoe een moederfiguur rechtopstaand een kind baart en het vervolgens opeet. Exit van wat gedurende enkele maanden op een geslaagde integratiepoging begon te lijken. De kinderen kwamen vaker in croxhapox over de vloer en werden ook steeds nieuwsgieriger naar wat er te beleven viel. De familie zou naar verluidt enkele maanden later naar Charleroi verhuisd zijn.

Authot of Negotiated Terrain, chapter V of Borders. CarianaCarianne, Borders, crox-book Nr 3 (2006), p.51-75.
The essay opens with two quotes: 'For life and death are one, even as the river ans sea are one. Kahlil Gibran' and 'The real voyage of discovery consists not in seeking new landscapes, but in having new eyes. Marcel Proust'.

'I first encountered CarianaCarianne's work in 2003 when the artists were enrolled in the MFA program at the School of the Art Institute of Chicago. It was critique week, a time in which most classes are suspended and teams of faculty meet with graduate students to give formal assessment. I joined four other faculty members to review CarianaCarianne's work in a bright studio one afternoon that spring.
During the critique, I remember reading a brief artists' statement and viewing several video projects on portable monitors - multiple works that displayed parallel images of durational activity, parallel images of CarianaCarianne exchanging gestures, activating their shared skin in repeated caress, giving and receiving touch.' (...)

Bladzijde 65-69: 'In the 2004 project 'Borders: What prevents you today?' at Croxhapox, the artists embedded themselves in extended activity within the site over the course of 24 days. CarianaCarianne's intersections with the space redefined the gallery through a meditation on their own relationship not only with the psyhical edifice and the surrounding lands but also with each other. It is, in some sense, a work of geography - the science of earthly surface, continents and countries, the study of world and the diversions of terrain in tectonic flux. They spent time charting, mapping, making illustrative diagrams that define earth and sea, diagrams that waver in their substance. Made of paper, tape, fabric, found news clippings, and spare remnants, the work playfully defies, invites, speaks of process, construction and repair. The tape and paper lines echo the architecture of the building - the corners where walls meet floor, where plaster cracks, where the edge of glass is captured by window frame.(1) These are the intersections, the borders, the points of joining. They resonate with and against both that which pre-exists within the site and that which is applied. Each mark and added element amends not only the previous element but also itself. It is an accumulative but also reductive and speculative action that is displaced across a material surface. The summation of the mark and element displaces/retraces itself, in the refracting equation, to search for the larger and resonate whole. Yet again, each requires the other in order to signify and sustain itself beyond itself.
The resulting environment illustrates autobiographical relationships with the time of the space, with the time spent within and contemplating the space - a rarified moment of encounter, a kind of situational and ephemeral history. The assembled site and the act of assembling imply a process of discovering unpredicted connections between elements. This system of chance connection or juxtaposition allows the viewer/interpreter to create the mental leaps between meaning, to participate as creators within the interpretation, to find substance/significance within that which is suddenly not static, not fixed.' [original in English, note of the translator]

(1) Martin Trevor, who wasn't in croxhapox during 'Borders...', neither later on, he uses for his essay the massive amount of images CarianaCarianne and Marc Coene made of the contextual installation-performance, adding window panes and a window frame. The crox-location in Lucas Munichstraat hasn't any.

see also: Lawrence

1996, Open Deuren. Locatie 43: Mathilde's open boek. Optie (a), eigen werk, een presentatie in de gang van Bouwmeesterstraat 40. Als ik het goed heb, zijn het Marc Van Vlierberghe en Veronique Dept, bewoners en eigenaars van huisnummer 40, die later een literair wandelparcours in de buurt organiseren.

Gent Matinees. In 2005 was het croxhapox dat het plan op tafel gooide om een Gentse Nocturne te organiseren, in navolging van de succesvolle Antwerpse nocturne op donderdag. Tijdens vergaderingen hierover met een aantal betrokkenen werd het voorstel om bijvoorbeeld één keer per kwartaal een nocturne te houden van tafel geveegd. Een meerderheid zag meer in een matinee op zondag. De eerste matinee kwam er in 2008, ongeveer gelijktijdig met een eerste editie van het Stadsplan Beeldende Kunst. Het initiatief bleek aanvankelijk best succesvol, in croxhapox althans, waar we op betreffende zondagen makkelijk 200 bezoekers haalden, maar reeds in 2010 verwaterde het en zag het er ook heel even naar uit dat het gezamenlijke initiatief, ondanks de medewerking van Stad Gent, vroegtijdig aan z'n eind gekomen was. Tot Stad Gent zelf de draad weer opnam.
Aan Gent Matinees 4, de editie van zondag 15 maart 2009, namen dertien organisaties deel: croxhapox, Galerij Jan Colle, Galerie S. & H. De Buck, Galerie Jan Dhaese, Fortlaan 17, Grusenmeyer Art Gallery, HISK, Kiosk, Museum Dhont-Dhaenens, Tatjana Pieters, Verzameld Werk, Witte Zaal en Zebrastraat.
De 7de editie is die van 13 december 2009. Grusenmeyer Art Gallery en Witte Zaal zitten niet langer in het traject, alle andere organisaties wel en ook nog Kunst-Zicht. Het is het moment van Nick Ervinck's Warsubec op het dak van Zebrastraat, Stefaan Dheedene met Ghost Shift in het S.M.A.K. waar ze ook nog projecten van Michel François en Ben Benaouisse hebben en A Brief History of Imposture van Jasper Rigole, in Kiosk David Bade, Tatjana Pieters is nog in de Burggravenlaan, in Fortlaan 17 is er een expo van Manor Grunewald en bij Jan Dhaese een solo van Pavel Braila.

2005. crox 145 Basics2.
2006. crox 145 sequel.
2009. crox 321. INVOLVED. Solo project with paintings and sculptures.

crox-box Friday 27 November 2009

Half past eight. Yoshimasa pops in. He has four works with him. One is a
statue of Infant Margarita, she's naked, with a broken arm. First
made it in clay, explains Yoshi, after that made a sillicon, after the
sillicon a plaster mould. The final product is finished in some sort of
acrylic paste. Two, the other statue, is a small male head with both
oriental and Greek features. Three and four are paintings of his youngest son. The images are based on Velazquez
but far from a copy of the original, everything in it - size,
disposition, color - is completely different.

(...) la infanta

She was meant to marry at the age of 14.
At the age of 14 she married a German king.
She was send to Genua, Yoshimasa told so,
travelled across the Alpes to visit her fiancé.
Later she was send to Italy twice
for a haircut. She eventually married the German king,
had four children and died at the age of 27.

[original partly in Dutch, partly in English]

Een met mayonaise gemaakte tekening van Carlo Mistiaen.
The Gentlemen's Gentlemen, crox-boek Nr 9, bladzijde 36-37:
THE POTTED PALM: What?
Mayonnaise?
I hate mayonnaise.
I'm leaving.
(30 seconds of akward silence elapses)
All right, I'll stay a little longer.
CHANDELIER: The word is of course NOT
Mayonnaise.
The word is "Meritious".
Wat we ongeveer anderhalf later in de ijskast ontdekken, weggestopt in de schuiflade onderin: een pot mayonaise met een bijzonder verdienstelijke schuimlaag van grijsgroene schimmel.

Predemocratic Republic

Archipelago with more than 300 islands in the Gulf of Guinea. Mbalma-Piere is the most northern and western island in the archipelago. The capital is Kolanveli, on the north coast. The island sits on the meridian of Greenwich some 3° north of the Equator. (0°00' E, 3°02' N)